شناسایی و بررسی عوامل مؤثر بر ارتقای مطلوبیت دوره تربیتی-آموزشی تکاور با نگرش بر نقش میانجی فعالیت‌های تربیت نظامی

نویسندگان

1 عضو هیئت علمی و استادیار دانشگاه افسری امام علی(ع)؛ m.abbasian@modares.ac.ir

2 دانشجوی دکتری دانشگاه صنعتی شاهرود

3 دانش‌آموخته کارشناسی ارشد مهندسی صنایع

doi
10.22034/iamu.2024.563200.2787
چکیده

هدف تحقیق حاضر شناسایی و بررسی عوامل مؤثر بر ارتقای مطلوبیت دوره تربیتی-آموزشی تکاور با در نظر گرفتن نقش میانجی فعالیت‌های تربیت نظامی دانشجویان است. برای این منظور یک فرضیه اصلی و 16 فرضیه فرعی طراحی شد. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی-پیمایشی-مقطعی است که در آن از روش معادلات ساختاری اکتشافی استفاده شد. جامعه آماری شامل خبرگان علمی-نظامی (شامل استادان دوره مراپ تکاور و استادان و فرماندهان مرکز آموزشی نظامی موردمطالعه) هستند که 20 نفر از آنان به روش نمونه‌گیری هدفمند و روش دلفی و تا رسیدن به اشباع نظری انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها شامل روش‌های مصاحبه ساختاریافته و پرسشنامه محقق‌ساخته مشتمل بر پنج بُعد، 15 عامل و 69 سنجه است. برای آزمون فرضیه‌های تحقیق از روش تحلیل عاملی تأییدی و نرم‌افزار PLS استفاده شد. نتایج معیار‌های مدل اندازه‌گیری (معیار‌های قابلیت اطمینان سنجه، پایایی مدل اندازه‌گیری و واگرایی-همگرایی سازه‌های مدل به ترتیب با مقادیر 0.4، 0.87 و 0.5) و نیز معیارهای مدل ساختاری (معیارهای ضریب تعیین و تناسب پیش‌بینی مدل به ترتیب با مقادیر بزرگتر از 0.33 و بزرگتر از 0.15) حاکی از برازش مطلوب مدل پیشنهادی دارد. همچنین نتایج تحقیق، فرضیه اصلی و همه فرضیه‌های فرعی (بر اساس نتایجt-Value ) را تأیید کرد. بنابراین علاوه بر اینکه «کیفیت اجرای آموزش‌های تخصصی» بطور مستقیم، مثبت و معناداری بر «ارتقای مطلوبیت دوره تربیتی-آموزشی تکاور» تأثیر می‌گذارد؛ «کیفیت فعالیت‌های تربیت نظامی دانشجویان حاضر در دوره»، نیز نقش میانجیگری کامل در رابطه بین «کیفیت اجرای آموزش‌های تخصصی» با «ارتقای مطلوبیت دوره تربیتی-آموزشی تکاور» را ایفا می‌کند.