نظام های شناسهگر دیجیتالی: ارزیابی تطبیقی
نویسندگان
1 پژوهشگاه علوم و فناوری اطلاعات ایران؛ تهران
2 استادیار؛ پژوهشگاه علوم و فناوری اطلاعات ایران؛ تهران
3 دانشگاه علامه طباطبائی؛ تهران
doi
10.35050/JIPM010.2015.046چکیده
یکی از مفاهیم اصلی در شناسایی یک شئ در محیط دیجیتال شناسهگر دیجیتالی است. نظامهای شناسهگر دیجیتالی به دنبال بروز مشکلات زیادی از جمله عدم ثبات و یکتایی نظامهای شناسهگر فیزیکی و مکانیاب یکدست منابع (یو.آر.ال) در محیط دیجیتالی، شکل گرفتند. این شناسهگرها با استفاده از نامهای غیرمستقیم برای «دی.ان.اس.»، ثبات و یکتایی نامهای میزبانی را تضمین مینمایند. با توجه به اهمیت این شناسهگرها در مدیریت محتوا در محیط دیجیتالی، هدف اصلی این پژوهش پاسخ به این پرسش مهم است که چگونه میتوان یک نظام شناسهگر دیجیتالی را از دیگر نظامهای شناسهگر تشخیص داد؟ در این پژوهش ابتدا بر اساس مرور ادبیات و برگزاری مصاحبه گروه متمرکز، 7 معیار اصلی متمایزکننده شناسهگرهای دیجیتیال در سه حوزه خصوصیات شناسهگر شامل یکتایی و ثبات شناسهگر، پوشش محیط دیجیتالی شامل شناسایی دیجیتالی، یکتایی دیجیتالی، ثبات دیجیتالی و دسترسی دیجیتالی و جامعیت و گستره شامل جامعیت شناسایی مورد شناسایی قرار گرفت. یافتههای انجام ارزیابی تطبیقی بر اساس معیارهای تطبیقی در مورد 22 نظام شناسهگر مطرح در سطح جهان نشان داد که شش نظام شناسهگر «دی.اُ.آی.»، «هندل»، «یو.سی.آی.»، «یو.آر.ان.»، «آ.ر.ک.» و «پی.یو.آر.ال.» میتوانند به عنوان بهترین گزینههای نظام شناسهگر دیجیتالی در کلیه حوزهها و سه نظام «ماریام»، «آی.اس.ان.آی.» و «ان.بی.ان.» در حوزههای تخصصی خاص مورد استفاده قرار گیرند. نتایج این پژوهش میتواند به متخصصان محیط دیجیتالی در تشخیص نظامهای شناسهگر دیجیتالی و استفاده مؤثر از آنها در حوزههای کاربرد یاری رساند.
