شناسایی و اعتبارسنجی شاخص های ارزیابی بهره وری پژوهشی پژوهشگران ایران
نویسندگان
1 دانشگاه شاهد
2 دانشگاه شاهد
doi
10.35050/JIPM010.2015.049چکیده
این پژوهش با استفاده از روشهای پیمایشی و اسنادی و با هدف شناسایی و اعتبارسنجی شاخصهای ارزیابی بهرهوری پژوهشی پژوهشگران ایران انجام گرفته است. جامعۀ پژوهش شامل نمونهای 80 نفری از پژوهشگران برتر کشوری در طی دورۀ 2 سالۀ (1389-1390)، از 4 حوزهی موضوعی علوم انسانی، علوم پایه، علوم پزشکی و فنی- مهندسی است. ابزار گردآوری دادهها، یک پرسشنامهی محققساخته، حاوی 47 شاخص ارزیابی بهرهوری پژوهشی پژوهشگران است که برای تأئید روایی آن از روش روایی صوری و برای تأئید پایایی، از آزمون آلفای کرونباخ استفاده شد و ضریب آلفای 96/0 بهدست آمد. پاسخ به سؤالها و آزمودن فرضیههای پژوهش در دو سطح آمار توصیفی و استنباطی انجام گرفت. در سطح آمار توصیفی از فراوانی، میانگین و انحراف معیار و در سطح آمار استنباطی از آزمونهای تحلیل واریانس، حداقل اختلاف معنیدار و فریدمن استفاده شد. یافتههای پژوهش نشان میدهد که برای پژوهشگران حوزهی علومانسانی شاخصهای مربوط به کتاب اهمیت زیادی دارد، درحالیکه برای پژوهشگران علوم پایه و علوم پزشکی، شاخصهای مربوط به مقالههای بینالمللی اهمیت بیشتری دارد و از نظر پژوهشگران فنی-مهندسی شاخصهای مربوط به اختراعات و طرحهای تحقیقاتی نسبت به سایر شاخصها از اعتبار بیشتری در ارزیابی بهرهوری پژوهشی پژوهشگران برخوردار است.