بررسی میزان پذیرش منابع اطلاعاتی الکترونیکی توسط اعضای هیأت علمی گروه های علم اطلاعات و دانش-شناسی ایران
نویسندگان
1 دانشگاه تبریز
2 دانشگاه شهید چمران اهواز
doi
10.35050/JIPM010.2014.005چکیده
منابع اطلاعاتی الکترونیکی نقش مهمی در فرایند آموزش و پژوهش اعضای هیأت علمی ایفا میکنند، هدف پژوهش حاضر بررسی وضعیت پذیرش این منابع توسط اعضای هیأت علمی گروههای علم اطلاعات و دانششناسی ایران براساس نظریه اشاعه نوآوری «راجرز» بود. روش پژوهش، پیمایشی از نوع توصیفی-همبستگی بوده است. براساس جدول نمونهگیری کوکران، از بین 170 نفر عضو هیأت علمی، 122 نفر به صورت تصادفی طبقهای به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. با استفاده از پرسشنامهی الکترونیکی محقق ساخته که روایی آن به تأیید 7 نفر از استادان رشتهی علم اطلاعات و دانششناسی و علوم اجتماعی رسیده بود و با توزیع آزمایشی پرسشنامه بین 25 نفر از اعضای جامعه که در مطالعه نهائی شرکت نداشتند پایایی آن 82/0 محاسبه و سپس گردآوری دادهها صورت گرفت. دادهها به وسیلهی آمار توصیفی و تحلیلی با نرم افزار SPSS 20 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج آزمون t نشان داد بین میانگین آهنگ پذیرش اعضای هیأت علمی برحسب سن، سابقه کار، مدرک تحصیلی (کارشناسی ارشد و دکتری) و محل اخذ آن، تفاوت معنیداری وجود دارد. نتایج حاصل از آزمون کولموگروف-اسمیرونوف نیز نشان داد منحنی آهنگ پذیرش منابع اطﻼﻋﺎتی الکترونیکی در میان نمونه مورد مطالعه، نرمال بوده و برهمین اساس، آهنگ پذیرش این منابع در طول زمان، به صورت S شکل در آمده است. به طور کلی، یافتهها نشان داد نظریه اشاعه نوآوری «راجرز» (2003) در زمینه دستههای پذیرندگان نوآوری و منحنی S شکل، در بین اعضای هیأت علمی گروههای علم اطلاعات و دانششناسی ایران، صادق است.