آسیبشناسی و اولویتبندی مطلوبیت برنامههای تربیتی-آموزشی نظامی با هدف تحول در آنها (متناسب با تهدیدات و نیازهای عملیاتی روز یگانهای نزاجا)
نویسندگان
1 دانشگاه افسری امام علی (ع)
2 مدیر آموزش دانشگاه امام علی(ع)
doi
10.22034/IAMU.2023.1987540.2823چکیده
مقاله حاضر با هدف «آسیبشناسی و اولویتبندی مطلوبیت برنامههای تربیتی-آموزشی نظامی با هدف تحول در آنها متناسب با تهدیدات و نیازهای عملیاتی روز یگانهای نزاجا» انجام شد. در همین راستا یک سؤال اصلی و پنج سؤال فرعی طراحی گردید. این پژوهشِ کاربردی، به روش توصیفی-پیمایشی و مقطعی انجام شد. جامعۀ پژوهش، شامل کلیه دستاندرکاران امر تربیت و آموزش در سطح نزاجا هستند. ابزار گردآوری دادهها، پرسشنامۀ محققساخته است که روایی آن با استفاده از نظر خبرگان و پایایی آن با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ، مطلوب ارزیابی شد. اندازه نمونه آماری به میزان 78 خبره و تا رسیدن به مرحله اشباع نظری بهصورت تصادفی انتخاب شد. برای مدلسازی از روش معادلات ساختاری با بهرهمندی از نرمافزار PLS و برای تجزیهوتحلیل دادهها از نرمافزار SPSS استفاده شد. رتبهبندی سنجههای ارزیابی بر اساس آزمون فریدمن انجام شد. نتایج نشان میدهد سنجههای ارزیابی تخصصی در سه حوزه «برنامههای تربیتی-آموزشی کنونی نزاجا در زمینه ارتقای مهارتهای فردی (نظیر: قدرت بیان، فن سخنوری و توانایی در نگارش نظامی)»، «برنامههای تربیتی-آموزشی کنونی نزاجا در زمینه ارتقای مهارتهای فنی (نظیر: آشنایی با جنگافزارهای سبک و نیمهسنگین و سایر مهارتهای فنی موردنیاز در محیطهای عملیاتی)» و «برنامههای تربیتی-آموزشی کنونی نزاجا در زمینه ارتقای صفات مثبت سازمانی (نظیر: روحیه قناعت در سازمان و ترجیح امور سازمانی به منافع شخصی) که در حال حاضر دارای وضعیت «نسبتاً مطلوب» در سطح یگانهای نزاجا هستند؛ بهمنظور متناسبسازی برنامههای تربیت-آموزشی با تهدیدات و نیازهای عملیاتی روز یگانهای نزاجا، دارای بالاترین اولویت تحولی هستند.