مقایسه اثربخشی زوجدرمانی شناختی-رفتاری و زوجدرمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد بر ارتقای کیفیت زناشویی زوجین غیربالینی
نویسندگان
1 دکتری روانشناسی، دانشیار و هیأت علمی گروه روانشناسی دانشگاه هرمزگان، ایران
2 دانشیار گروه روانشناسی، گروه روانشناسی، واحد بندرعباس، دانشگاه آزاد اسلامی، بندرعباس، ایران
3 دانشجوی دکتری روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی، واحد بندرعباس، دانشگاه آزاد اسلامی، بندرعباس، ایران
4 استاد گروه روانشناسی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
doi
10.30495/jpmm.2021.4726چکیده
مقدمه: کیفیت زناشویی منحصر به زوجین مشکلدار نیست؛ بلکه کیفیت زناشویی مسألهای مهم و حیاتی است که حتی در زوجین عادی که مشکلات بالینی شدیدی را گزارش نمیکنند، نیز باید مورد توجه قرار گیرد. لذا هدف پژوهش حاضر عبارت بود از مقایسه اثربخشی زوجدرمانی شناختی-رفتاری (CBCT) و زوجدرمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) بر ارتقای کیفیت زناشویی زوجین غیربالینی شهر بندرعباس.روش: این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون – پس آزمون و آزمون پیگیری با گروه کنترل بود. جامعهی آماری پژوهش شامل کلیه زوجین غیربالینی (عادی) شهر بندرعباس بودند. نمونه آماری پژوهش به روش دردسترس برای هر گروه 16 نفر (8 زوج) و در درمجموع 48 نفر (24) زوج انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه کیفیت زناشویی باسبی و همکاران (1995) بود. اطلاعات پژوهش با استفاده از آزمون مانکوا و به وسیلهی نرمافزار SPSS 19 مورد تحلیل قرار گرفتند.یافته ها: نتایج نشان دادند که گروههای مداخله CBCT و ACT در همه ابعاد کیفیت زناشویی در مقایسه با گروه کنترل از میانگین بالاتری(05/0>p) برخودار بودند. در ادامه نتایج نشان دادند که تنها در پسآزمون بعد توافق رویکرد ACT بهطور معنادری از میانگین بالاتری (05>p) نسبت به گروه CBCT برخوردار بود. اما در مرحلهی پیگیری تفاوت معناداری مشاهده نشد. همچنین در سایر ابعاد کیفیت زناشویی، بعد رضایت و انسجام در مراحل پسآزمون و پیگیری تفاوت معناداری مشاهده نشد.نتیجه گیری: باتوجه به یافتههای پژوهش حاضر میتوان نتیجه گرفت که هر از دو نوع رویکرد CBCT و ACT میتوان برای ارتقای کیفیت زناشویی زوجین غیربالینی استفاده نمود.