تاملی بر نقاط قوت و ضعف و واکاوی الزام اشخاص به طرح دعوی از طریق دفاتر خدمات الکترونیک قضایی
نویسندگان
1 استادیار گروه حقوق خصوصی دانشگاه مازندران و مدیر امور حقوقی و رسیدگی به شکایات دانشگاه مازندران
2 استاد گروه حقوق خصوصی دانشگاه مازندران، بابلسر. ایران
3 دانشجو مقطع دکتری حقوق خصوصی دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران
doi
10.52547/jlr.2022.228735.2307چکیده
برقراری نظم در جوامع، مستلزم وضع قوانین مناسب است. بهروزرسانی قوانین به مقتضای توسعه روزافزون فناوری اطلاعات، امری حیاتی جلوه میکند؛ از این رو ریاست قوه قضاییه حرکت به سوی دادرسی الکترونیک را مدنظر خود قرارداده و اقدام به وضع آییننامه ارائه خدمات الکترونیک قضایی و متعاقب آن، آییننامه اجرایی ایجاد دفاتر خدمات قضایی و کانون آنها براساس اختیار منشعب از قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 نموده است. به موجب آییننامه یادشده، دفاتر خدمات الکترونیک قضایی پا به عرصه وجود نهادند و طرح دعوی الزاماً از طریق دفاتر یاد شده تحقق مییابد. طرح دعوی توسط دفاتر خدمات الکترونیک قضایی، دارای مزایا و معایب بسیاری است؛ از سوی دیگر وضع آییننامهای الزامی توسط ریاست قوهقضاییه با اصل عدم صلاحیت در حقوق عمومی در تنافی است؛ ولیکن پرواضح است که لازمه استفاده از صلاحیتهای مصرح قانونی در بسیاری از موارد وضع آییننامه برای نیل به اهداف تدوین شده است اما این اختیار نباید عاملی بر محدود کردن حقوق مکتسبهی مردم باشد؛ بنابراین تخییر باید جایگزین الزام اشخاص به طرح دعوی از طریق مراکز یاد شده گردد.
