تحلیلی بر بایستگی نزاهت مدیران راهبردیِ جمهوری اسلامی ایران از بیماری نفاق با تأکید بر تعالیم نهجالبلاغه و دیدگاه خبرگی
نویسندگان
1 دانشگاه افسری امام علی(ع)
doi
10.22034/IAMU.2022.552534.2732چکیده
در همۀ سازمانها، مدیریت، همچنانکه اساسیترین عنصر پیشران درجهت نیل به اهداف سازمانی است، در جهت اخلاقی نیز، مهمترین عنصر تأثیرگذار بوده و مدیران راهبردی، مؤثرترین بازیگران عرصۀ اخلاق در همۀ کشورها از جمله، جمهوری اسلامی ایران میباشند. بنابراین، نیاز است که مدیران راهبردی کشور، از همۀ بیماریهای اخلاقی از جمله از بیماری نفاق مبرّا باشند؛ چراکه آلودگی مدیران به نفاق، بدلیل تأثیرگذاری مستقیم آنان بر رفتار و نگرش مردم، موجب انحطاط اخلاقی جامعه، آلودهشدن مردم به نفاق در تعاملات اجتماعی و اداری و سلب اعتماد عمومی مردم از نظام اسلامی و اسلام میگردد. هدف این تحقیق که کاربردی بوده و گردآوری اطلاعات آن به دو روش کتابخانهای و میدانی میباشد، تبیین نفاق مدیران راهبردی با رویکرد کیفی، در سه بعد چیستی، چرایی و چگونگی نفاق مدیران و ارائۀ راهکارهای تنزّه آنها از این پدیده میباشد. با رویکرد کمّی نیز، شاخصهای نفاق مدیران راهبردی با دیدگاه خبرگی آسیبسنجی شده است. نتایج تحقیق در بُعد چیستی نشانگر آن است که مدیران راهبردی در سه حوزۀ اعتقادی، عبادی و اخلاقی، احتمال آلودگی به نفاق دارند. در بُعد چرایی؛ ضعف ایمان، حقارت نفس، غرور و تکبر، دنیاپرستی، نفوذ شیطان و ناتوانی از رویارویی مستقیم، دلایل آلودگی برخی مدیران به نفاق است و در بُعد چگونگی،20گونه نفاق محتمَلِ مدیران راهبردی عبارتنداز: رشوهدادن(درشکلهدیه)، ظاهرسازی، عالِمنمایی، زبانبازی، بیتأمّل سخنگفتن، تضاد در کلام و عمل، ایجاد یأس و تردید در مردم، رخوت، کثرت موافقت، غیبت، خیانت، حقکشی، حسادت و زیانرساندن پنهانی به دیگران، تظاهر به ایمان، کینهورزی با صالحان، آراستگی دروغین، عملنکردن مطابق دانش خود، دنیاطلبی، چاپلوسی و چندرنگی. همچنین، 6 راهکارِ هدایتیافتن در پرتو تعالیم اسلام و قرآن، مداومت در آموزشهای دینی حین خدمت، توجه سلسله مراتب به نظارتهای درونسازمانی، رعایت عدالت سازمانی و توجه به اصل شایستهگزینی، شناخت واقعی از ماهیت دنیا و آخرت و میدان ندادن به افراد منافق، برای درمان نفاق ارائه شده است.