شناسایی فرصتها و تهدیدهای یادگیری سیار در دانشگاه افسری امام علی (ع) در دوران کرونا و ارائه راهکار متناسب با آن
نویسندگان
1 دانشگاه افسری امام علی (ع) - مرکز نشر میدان حر
2 دانشجوی دکتری برنامه ریزی آموزش از دور، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
3 دکترای جغرافیای سیاسی و مدرس دانشگاه امام علی(ع)، تهران، ایران
doi
10.22034/IAMU.2022.529618.2570چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی دیدگاه اساتید در خصوص شناسایی نقاط قوت، نقاط ضعف، فرصتها و تهدیدهای یادگیری سیار در آموزش دانشگاه افسری امام علی (ع) انجام شده است. این پژوهش ازنظر هدف کاربردی و ازنظر نوع دادهها کمی است. جامعه آماری پژوهش حاضر ۴۰۰ نفر از اساتید مدعو و سازمانی دانشگاه افسری امام علی (ع) میباشند که با توجه به جدول مورگان ۱۹۶ نفر بهعنوان نمونه انتخاب گردید. ابزار جمعآوری دادهها پرسشنامه محقق ساخته است که بهمنظور تعیین روایی محتوایی از قضاوت ۱۰ نفر از متخصصان آموزش الکترونیکی استفاده و میزان پایایی آن از طریق آلفای کرونباخ معاد 94/0 درصد و برای ایجاد تعیین استراتژی از ماتریس SWOT استفاده شد. نتایج نشان میدهد، افزایش زمان مطالعه بهواسطه انعطافپذیری بالایی که از لحاظ زمانی در اختیار دانشجویان قرار میدهد بهعنوان مهمترین قوت، هزینهبر بودن ابزارهای یادگیری سیار بهعنوان مهمترین ضعف، اطلاعرسانی بهموقع دورههای آموزشی از طریق سیستم پیامک بهعنوان مهمترین فرصت، مخالفت نهادهای امنیتی سازمان جهت بهکارگیری وسایل ارتباطی بهعنوان مهمترین تهدید آموزش سیار دانشگاه افسری امام علی (ع) مطرحشدهاند.
