تحلیل رابطۀ بین سرمایۀ اجتماعی و کیفیت زندگی روستاییان استان خوزستان با تأکید بر نقش میانجی گردشگری

نویسندگان

1 کارشناسی‌ارشد گروه ترویج، ارتباطات و توسعة روستایی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران

2 استادیار گروه ترویج، ارتباطات و توسعة روستایی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران

3 دانشیار گروه ترویج، ارتباطات و توسعة روستایی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران

doi
10.22059/jscm.2019.264756.1674
چکیده

هدف کلی پژوهش حاضر تحلیل رابطة بین سرمایة اجتماعی و کیفیت زندگی روستاییان استان خوزستان با تأکید بر نقش میانجی پایداری محیط زیستی گردشگری بود. روش این تحقیق، توصیفی و پیمایشی، و جامعه آماری تحقیق، سرپرستان خانوارهای روستایی بخش­مرکزی شهرستان­های باغملک و ایذه استان خوزستان بودند (484N=). حجم نمونه براساس جدول بارتلت و همکاران، 218 نفر تعیین شد. برای مطالعة افراد نمونه روش نمونه‌گیری طبقه­ای تناسبی به‌کار گرفته شد. ابزار تحقیق، پرسشنامه­ بود. روایی ظاهری و محتوایی پرسشنامه با استفاده از نظرات جمعی از متخصصان ترویج و آموزش کشاورزی و توسعه روستایی بررسی و تأیید شد. همچنین، مقادیر محاسبه‌شدة آلفای کرونباخ، روایی میانگین واریانس استخراج‌شده (AVE)، و پایایی ترکیبی (CR) برای قسمت­های مختلف پرسشنامه در حد قابل قبولی محاسبه شد. نتایج تحلیل مسیر با نرم‌افزار PLS نشان داد بین سرمایة اجتماعی و کیفیت زندگی روستاییان رابطة مثبت و معنا­داری وجود دارد. همچنین، نتایج بررسی اثر میانجی پایداری محیط زیستی گردشگری بر رابطة سرمایة اجتماعی و پایداری محیط زیستی گردشگری نشان داد رابطه مثبت و معنا­داری بین سرمایة اجتماعی و پایداری ­محیط زیستی گردشگری و همچنین، رابطة بین پایداری ­محیط زیستی گردشگری و کیفیت زندگی روستاییان وجود دارد. بنابراین، به‌عنوان یافته اصلی پژوهش حاضر، می­توان نتیجه گرفت پایداری محیط زیستی گردشگری اثر میانجی بر رابطة بین سرمایة اجتماعی و کیفیت زندگی روستاییان مورد مطالعه دارد.