تحلیل رابطۀ بین سرمایۀ اجتماعی و کیفیت زندگی روستاییان استان خوزستان با تأکید بر نقش میانجی گردشگری
نویسندگان
1 کارشناسیارشد گروه ترویج، ارتباطات و توسعة روستایی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران
2 استادیار گروه ترویج، ارتباطات و توسعة روستایی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران
3 دانشیار گروه ترویج، ارتباطات و توسعة روستایی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران
doi
10.22059/jscm.2019.264756.1674چکیده
هدف کلی پژوهش حاضر تحلیل رابطة بین سرمایة اجتماعی و کیفیت زندگی روستاییان استان خوزستان با تأکید بر نقش میانجی پایداری محیط زیستی گردشگری بود. روش این تحقیق، توصیفی و پیمایشی، و جامعه آماری تحقیق، سرپرستان خانوارهای روستایی بخشمرکزی شهرستانهای باغملک و ایذه استان خوزستان بودند (484N=). حجم نمونه براساس جدول بارتلت و همکاران، 218 نفر تعیین شد. برای مطالعة افراد نمونه روش نمونهگیری طبقهای تناسبی بهکار گرفته شد. ابزار تحقیق، پرسشنامه بود. روایی ظاهری و محتوایی پرسشنامه با استفاده از نظرات جمعی از متخصصان ترویج و آموزش کشاورزی و توسعه روستایی بررسی و تأیید شد. همچنین، مقادیر محاسبهشدة آلفای کرونباخ، روایی میانگین واریانس استخراجشده (AVE)، و پایایی ترکیبی (CR) برای قسمتهای مختلف پرسشنامه در حد قابل قبولی محاسبه شد. نتایج تحلیل مسیر با نرمافزار PLS نشان داد بین سرمایة اجتماعی و کیفیت زندگی روستاییان رابطة مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین، نتایج بررسی اثر میانجی پایداری محیط زیستی گردشگری بر رابطة سرمایة اجتماعی و پایداری محیط زیستی گردشگری نشان داد رابطه مثبت و معناداری بین سرمایة اجتماعی و پایداری محیط زیستی گردشگری و همچنین، رابطة بین پایداری محیط زیستی گردشگری و کیفیت زندگی روستاییان وجود دارد. بنابراین، بهعنوان یافته اصلی پژوهش حاضر، میتوان نتیجه گرفت پایداری محیط زیستی گردشگری اثر میانجی بر رابطة بین سرمایة اجتماعی و کیفیت زندگی روستاییان مورد مطالعه دارد.