بررسی و تحلیل میزانِ اهمیت و روابط علّی-معلولی ابعاد و مؤلفههای مدیریت اثربخش در ارتش جمهوری اسلامی ایران مبتنی بر تکنیک دیمتل فازی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت منابع انسانی، دانشگاه آزاداسلامی واحد رفسنجان، کرمان، ایران
2 دانشیار مدیریت منابع انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد رفسنجان، کرمان، ایران، (* نویسندۀ مسئول)؛ m.beheshtifar@yahoo.com
3 استادیار مدیریت دولتی، دانشگاه ولیعصر(عج)، رفسنجان، کرمان، ایران
doi
10.22034/iamu.2021.117849.2306چکیده
مدیریت اثربخش در سازمان، عامل اصلی در ایجاد همفکری و همدلی است و رهبران مؤثر کسانی هستند که بتوانند افراد متفاوت را در زیر یک چتر فکری و نظر واحد گرد آورند. بر این اساس پژوهش حاضر به بررسی و تحلیل میزان اهمیت و روابط علّی-معلولی ابعاد و مؤلفههای مدیریت اثربخش در ارتش جمهوری اسلامی ایران از دیدگاه خبرگان این سازمان پرداخته است. پیشنهاد این پژوهش توجه به ابعاد و مؤلفههای با اهمیت مدیریت اثربخش و به دست آوردن روابط متقابل آنها با روش دیمتل فازی بوده است. پژوهش، از نظر نتیجه، توسعهای، از نظر رویکرد، کیفی و از نظر روش، توصیفی بود. جامعهی پژوهش را همهی خبرگان در حوزهی فرماندهی ارتش که شناخت کاملی از سازمان و اهداف و وظایف آن داشتهاند، تشکیل دادند. روش نمونهگیری هدفمند بود و تعداد افراد نمونه ۱۰ خبره بود. ابزار سنجش، یک پرسشنامهی تکنیک دیمتل پژوهشگر ساخته بود. یافتههای پژوهش حاکی از آن بود که بُعد «فردی» تأثیرگذارترین و «سازمانی» تأثیرپذیرترین بُعد است. مؤلفهی «سلامت روان» دارای بیشترین قدرت تأثیرگذاری و مؤلفهی «تواناییهای مدیریتی» تأثیرپذیرترین مؤلفه است. ابعاد «فردی و فراسازمانی» جزء عوامل علت و بُعد «سازمانی» جزء عوامل معلول مدیریت اثربخش محسوب میشوند. مؤلفههای «صفات فردی، سلامت روان، اعتقادی، اخلاقی و فرهنگی-اجتماعی» جزء عوامل علت و مؤلفههای «تواناییهای ویژه، تواناییهای مدیریتی، تواناییهای تخصصی نظامی، اقتصادی، سیاسی- قانونی و فنآورانه» جزء عوامل معلول محسوب میشوند.