بررسیِ تأثیرِ گرایش به چابکی سازمانی و غلبه بر اینرسی سازمانی با میانجیگریِ کاهش تنبلی اجتماعیِ کارکنان (مورد مطالعه: دانشگاه علوم دریایی امام خمینی(ره) نوشهر)
نویسندگان
1 استادیار گروه مدیریت، دانشگاه علوم دریایی امام خمینی(ره)، نوشهر، ایران، (* نویسندۀ مسئول)؛ deyhim1357@gmail.com
2 استادیار گروه مدیریت، دانشگاه علوم دریایی امام خمینی(ره)، نوشهر، ایران
3 دانشجوی دکتری مدیریت راهبردی، دانشگاه و پژوهشگاه عالی دفاع ملی وتحقیقات راهبردی ، تهران، ایران
doi
10.22034/iamu.2021.127289.2402چکیده
تحقیق حاضر باهدف بررسی چگونگی تأثیر ابعاد مؤلفههای چابکی سازمانی بهعنوان یک راهبرد جهت غلبه بر اینرسی سازمانی و با میانجیگری تنبلی اجتماعی کارکنان در دانشگاه علوم دریایی امام خمینی(ره) انجامشده است. این مقاله ازنظر هدف کاربردی و ازنظر روش، توصیفی- پیمایشی میباشد. جامعۀ آماری پژوهش را 385 نفر از کارکنان دانشگاه تشکیل دادهاند، که با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی ساده و بر اساس جدول مورگان 191 نفر بهعنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار جمعآوری دادهها پرسشنامه بود، که پایایی و روایی آنان با محاسبه آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی و توسط استادان و خبرگان آشنا به موضوع تائید شد. تجزیهوتحلیل دادهها نیز بهوسیله نرمافزارهای SPSS و PLS انجام گرفت. یافتههای مدلسازی معادلات ساختاری نشان داد همه مسیرها از چابکی سازمانی و تنبلی اجتماعی بر اینرسی سازمانی و همچنین از مسیر چابکی سازمانی از طریق متغیر میانجی تنبلی اجتماعی بر اینرسی سازمانی معنادار بوده و روابط بین آنها تائید میشود، و میتوان نتیجه گرفت: سرمایهگذاری بر قابلیتهای چابکی سازمانی در کنار کاهش تنبلی اجتماعی منجر به کاهش اینرسی سازمانی میگردد.