مدلسازی رابطه بین فعالیتهای تحقیق و توسعه با انباشت دانش سازمانی با استفاده از رویکرد پویایی نظام
نویسندگان
1 دانشکده مدیریت دانشگاه تهران
2 مدیریت صنعتی دانشگاه تهران
3 دانشکده مدیریت دانشگاه تهران
doi
چکیده
دانش همواره بهعنوان یک عامل تعیینکننده در نوآوری شناخته شده است و خلق دانش از طریق سرمایهگذاری در فعالیتهای تحقیق و توسعه و تولید محصولات نوآور اتفاق میافتد. علاوه بر این، همه فعالیتهای تحقیق و توسعه منجر به نوع یکسانی از نوآوری نمیشوند، بلکه سرمایهگذاری بر روی فعالیتهای پژوهشی میتواند محصولاتی با نوآوری رادیکال و سرمایهگذاری در فعالیتهای توسعه، نوآوری تدریجی را برای سازمان به ارمغان آورد. حفظ توازن میان این دو نوآوری در محصولات برای کسب مزیت رقابتی سازمانها بسیار حائز اهمیت است. برای بررسی ماهیت پویا و پیچیده رابطه بین خلق دانش و فعالیتهای سرمایهگذاری در تحقیق و توسعه، مقاله حاضر سعی داشته است با نگاهی نظاممند به مطالعه اثر سیاستهای مختلف سرمایهگذاری بر انباشت دانش سازمان بپردازد. بدین منظور، رویکرد پویاییهای نظاممند بهعنوان رویکردی برای مطالعه نظامهای پیچیده، برای مدلسازی و شبیهسازی نظام مورد بحث، استفاده شده است. همچنین، بهمنظور آزمون کاربردی بودن مدل ارائهشده، یک مطالعه موردی ارائه شده است. نتایج شبیهسازی نظام مورد مطالعه نشان داد سیاستهای سرمایهگذاری سازمان در فرآیندهای تحقیق و توسعه باید براساس مقایسه بین وضعیت واقعی سازمان با عملکرد مطلوب اتخاذ گردد.