رابطه بین میزان استفاده اعضای هیئت علمی دانشگاه فردوسی مشهد از فنّاوری اطلاعات و ارتباطات با میزان انگیزه، روزآمد شدن محتوای درسی کلاس و جذابیت کلاس درس در سال 87-88

نویسندگان

1 دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب

2 دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب

3 دانشگاه فردوسی مشهد

doi
چکیده

این پژوهش، با هدف بررسی رابطه بین میزان استفاده اعضای هیئت علمی دانشگاه فردوسی مشهد از فنّاوری اطلاعات و ارتباطات با میزان انگیزه، روزآمد شدن محتوای درسی کلاس، و جذابیت کلاس درس در سال تحصیلی 87-88، به‌منظور توانایی کاربرد مؤثر فنّاوری اطلاعات و ارتباطات در کلاس درس، تأثیر آن بر انگیزه مدرسان و فراگیران و روزآمد شدن مطالب درسی کلاس و بررسی مشکلات و چالش‌های احتمالی در استفاده از آن و ارائه راهکار در برخورد با مشکلات تدارک دیده شده است. جامعه آماری مورد مطالعه 274 نفر از اعضای هیئت علمی دانشگاه فردوسی مشهد به‌صورت تصادفی- طبقه‌ای انتخاب شدند. پژوهش حاضر از لحاظ هدف، از نوع پژوهش‌های کاربردی و توصیفی پیمایشی و نیز براساس روش پژوهش، از نوع پژوهش‌های همبستگی بوده است. جهت ابزار گردآوری داده‌ها از پرسشنامه محقق‌ساخته که به‌صورت چهره به چهره و دقیق پر شد، مشاهده و مصاحبه با اساتید که براساس آن، مشکلات‌شان را در استفاده از فنّاوری اطلاعات و ارتباطات بیان نمودند، استفاده شد. در بررسی نتایج این پژوهش، رابطه بین میزان استفاده اعضای هیئت علمی دانشگاه فردوسی مشهد از فنّاوری اطلاعات و ارتباطات با روزآمد شدن محتوای کلاس درس، میزان جذابیت کلاس و سطوح میزان انگیزه آنان (کم، متوسط، زیاد)، طبق آزمون آنالیز واریانس یک‌طرفه ، فرض برابری متوسط میزان استفاده اعضای هیأت علمی از فنّاوری اطلاعات و ارتباطات در هر سه مورد رد می‌شود. به‌عبارتی، اختلاف معنی‌داری (مثبت) بین آنها وجود دارد که به‌ترتیب کم به زیاد در تمام موارد به‌صورت 1) کم، 2) متوسط، و 3) زیاد است.