بررسی کیفیت زندگی کاری اعضای هیئت علمی دانشگاههای دولتی ایران و ارائه راهکارهایی برای بهبود آن

نویسندگان

1 مؤسسه پژوهش و برنامه ریزی آموزش عالی

2 کارشناس پژوهشی مؤسسه پژوهش و برنامه ریزی آموزش عالی

doi
چکیده

هدف از این مطالعه بررسی کیفیت زندگی کاری اعضای هیئت‌علمی دانشگاههای دولتی ایران و ارائه راهکارهایی برای بهبود آن بود. از روش پیمایشی از نوع توصیفی- تحلیلی برای انجام یافتن این مطالعه و پرسشنامه محقق ساخته برای جمع آوری داده‌ها استفاده شد. جامعه مورد مطالعه این پژوهش21045 نفر از اعضای هیئت‌علمی دانشگاههای دولتی وابسته به وزارت علوم، تحقیقات و فناوری بود که از این میان جمعاً 693 نفر به‌عنوان نمونه مد نظر قرار گرفت. یافته‌ها نشان داد بر اساس میزان سه نوع فعالیت آموزشی، پژوهشی و خدمات علمی- اجرایی، کیفیت زندگی کاری اعضای هیئت‌علمی مورد بررسی از وضعیت مطلوبی برخوردار نیست. سطح بهره‌مندی هیئت‌علمی از فرصتهای رشد و توسعۀ حرفه‌ای نیز در حد پایین و متوسط ارزیابی شد. میزان تعاملات، ارتباطات و فعالیتهای مشارکتی در بین اعضای هیئت‌علمی توسط بیشترین درصد از پاسخگویان در حد متوسط ارزیابی شد. بنابر نظر بیشتر پاسخگویان(53 درصد) سوء رفتار و عدم رعایت اخلاق در فضای زندگی حرفه‌ای و فرهنگ سازمانی به‌عنوان عوامل تأثیرگذار بر ابعاد کیفیت زندگی کاری اعضای هیئت‌علمی شناسایی شدند.