فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

اختلال نقص توجه – بیش فعالی بیماری نسبتا شایعی در بین کودکان می باشد که با نشانه‌های پرخاشگری، بیش فعالی، اضطراب و کمبود توجه همراه می‌باشد. با توجه به اثرات جانبی داروهایی که برای درمان این اختلال استفاده می‌شود، این مطالعه با هدف بررسی اثر موسیقی درمانی بر بهبود نشانه‌های این اختلال انجام گرفته است. این مطالعه نیمه تجربی در سال 1395 در دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیراز بر روی 20 کودک ایرانی با اختلال نقص توجه – بیش فعالی انجام گرفت. در این بررسی که به روش پیش و پس آزمون انجام گرفت، کودکان به 2 گروه 10 نفره تجربی و کنترل تقسیم شدند. کودکان گروه تجربی به مدت 3 هفته تحت 20 جلسه 2 ساعته موسیقی درمانی با روش آموزشی ارف قرار گرفتند. داده‌های بدست آمده از سنجش دو آزمون آخن باخ و کانرز با استفاده از روش آماری تحلیل کوواریانس و با کمک نرم افزار SPSS-18 تحلیل شدند و اختلاف بین گروهها در سطح 05/0>P معنی دار در نظر گرفته شد. نتایج بدست آمده از آنالیز داده‎ها بیان‌گر آن است که در این کودکان بیمار، موسیقی درمانی باعث کاهش پرخاشگری و بیش‌فعالی در سطح 01/0>P و افزایش توجه در سطح 001/0>P نسبت به گروه کنترل می‌شود. لذا موسیقی درمانی به احتمال زیاد، از راه اصلاح عملکرد مغز باعث بهبود نشانه‌های پرخاشگری، کمبود توجه و بیش فعالی در کودکان با اختلال نقص توجه - بیش فعالی شده است.