شناسایی عاملهای زیربنایی در اثربخشی نظامهای یادگیری الکترونیکی
نویسندگان
1 دانشگاه پیام نور مرکز نهاوند
2 دانشگاه پیام نور
3 دانشگاه پیام نور
4 دانشگاه پیام نور
5 دانشگاه پیام نور
doi
چکیده
امروزه، بسیاری از دانشگاهها و آموزشکدهها و اتحادیههای خصوصی در حال سرمایهگذاریهای کلان در طراحی نظامهای یادگیری الکترونیکی هستند، فهم اینکه کدام عاملها یا مؤلفهها در اثربخشی این نظامها از دید کاربران یا یادگیرندگان میتواند مهم تلقی شود، به اینگونه مؤسسات کمک خواهد کرد تا خطمشیهای مناسبی را برای سرمایهگذاری روی عاملهای اثربخش و طراحی مجدد یا حذف عاملهای غیر اثربخش بهکار گیرند. بر این اساس، پژوهش حاضر با هدف ارائه دیدی بهنسبت جامع از اثربخشی نظامهای یادگیری الکترونیکی به شناسایی عاملها یا مؤلفههای مهم اثرگذار بر اثربخشی نظامهای یادگیری الکترونیکی پرداخته و در این میان، دانشکده مجازی علوم حدیث شهر ری را بهعنوان نمونه مورد مطالعه قرار داده است. روش پژوهش، توصیفی و از نوع مطالعات پیمایشی بوده است. جامعه آماری آن را همه دانشجویان مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد رشتههای تحصیلی آموزش مجازی دانشکده یادشده تشکیل میدادند که تعداد آنها در سال تحصیلی 89-1388، 1926 نفر بوده و از این میان، تعداد 325 نفر نمونه بهشیوه در دسترس انتخاب گردیدند. ابزار جمعآوری اطلاعات در این پژوهش، "پرسشنامه سنجش ارزشمندی-رضایتمندی از خصوصیات نظامهای یادگیری الکترونیکی" لوی بوده است ( (Levy 2006. برای تعیین روایی ابزار یادشده از شیوههای روایی محتوایی و سازه و صوری استفاده شد و برای تعیین میزان پایایی آن از آزمون آلفای کرونباخ استفاده گردید. بر این اساس، میزان پایایی محاسبهشده برای این پرسشنامه در سازههای ارزشمندی و رضایتمندی بهترتیب 95/0 و 94/0 بود. نتایج حاصل از تحلیل دادههای جمعآوریشده این پژوهش نشان داد که دو سازه ارزشمندی و رضایتمندی ساختارهای عاملی متفاوتی داشته و تحلیل عاملی هریک منجر به استخراج عاملهای متفاوتی شده است. از اینرو تحلیل عاملی، تأییدی در سازه ارزشمندی منجر به استخراج چهار عامل پشتیبانی محیطی یادگیرندهها، فنّاوری، پشتیبانی فنّی و همکلاسیها، و درس و استاد با واریانس تراکمی حدود 5/61% گردید. بهعلاوه، نتیجه تحلیل عاملی تأییدی در سازه رضایتمندی نیز منجر به استخراج عوامل چهارگانه درس و استاد، قابلیت دسترسی، فنّاوری و پشتیبانی فنّی، و یادگیرنده و همکلاسیها با واریانس تراکمی حدود 50% شد. علاوه بر اینها، نتایج این بررسی نشان داد که هیچگونه رابطه معنیداری میان سازههای ارزشمندی و رضایتمندی وجود ندارد و این دو، سازههای مستقل و متفاوتی هستند.