بهکارگیری استاندارد ایزو 9126 در ارزیابی کیفیت سامانههای یادگیری الکترونیکی در ایران (مطالعه موردی: سامانه آموزش مجازی دانشگاه صنعتی امیرکبیر)
نویسندگان
1 دانشگاه صنعتی امیرکبیر
2 دانشگاه پیام نور
3 مدیریت فناوری اطلاعات
doi
چکیده
در فرآیند آموزش و فراگیری الکترونیکی از مدتها پیش بحث استاندارد بهعنوان یک مقوله بسیار مهم مطرح بوده است، بهگونهای که مؤسساتی نظیر مؤسسه مهندسی الکتریک و الکترونیک3 مدلهای بسیاری جهت استاندارد نمودن بحثهای مطرح در زمینه آموزش و فراگیری الکترونیکی ارائه نمودهاند. یکی از مدلهای ارائهشده در این خصوص، مدل ایزو 9126 است که در این مقاله جهت ارزیابی کیفیت سامانه یادگیری الکترونیکی دانشگاه امیرکبیر بهکار گرفته شده است. این مدل جهت ارزیابی سامانه، شش متغیر اصلی ارائه نموده است که هرکدام از این متغیرها توسط چند شاخص دیگر قابل اندازهگیری است. هدف این مقاله، بررسی تأثیر هر یک از شش متغیر مدل، روی کیفیت سامانه یادگیری الکترونیکی در دانشگاه امیرکبیر بوده است. بدین منظور، شاخصهای مدل ایزو 9126 بهصورت پرسشنامه درآمد و در بین نمونههای آماری تحقیق (120 نفر از کارشناسان و دانشجویان دانشگاه امیرکبیر) توزیع و تکمیل گردید. براساس نتایج بهدستآمده، بین کیفیت سامانه فراگیری الکترونیکی دانشگاه صنعتی امیرکبیر با هر یک از شش عامل اثرگذار مدل، رابطه مستقیم و معنیداری وجود دارد. همچنین براساس نتایج بهدستآمده، کیفیت سامانه آموزش الکترونیکی دانشگاه بهترتیب بیشترین تأثیر را از قابلیت نگهداری سامانه، کارائی سامانه، انتقالپذیری سامانه، عملیاتی بودن سامانه، قابلیت استفاده، و قابلیت اطمینان سامانه میپذیرد.