ارزیابی و پهنهبندی آب و هواشناسی نظامی استان سیستان و بلوچستان بر اساس شاخصهای PET و MCI
نویسندگان
doi
چکیده
آبوهوا یکی از مهمترین عوامل جغرافیایی تأثیرگذار بر امور دفاعی و نظامی است که طراحان حوزة دفاعی و نظامی در انتخاب دکترینها، تاکتیکها و حتی در انتخاب نوع نیروهای نظامی، تجهیزات نظامی، البسه، آماد، تعمیر و نگهداری، ساخت تأسیسات باید همواره مدنظر قرار دهند. یکی از دغدغههای فرماندهان راهبردی برای برنامهریزی درازمدت، آگاهی از تقویم اقلیم نظامی مناطق مختلف است. در این پژوهش بهمنظور ارزیابی و پهنهبندی شرایط اقلیمی استان سیستان و بلوچستان از نظر فعالیتهای نظامی، تمامی ایستگاههای سینوپتیک موجود در منطقه مطالعه شد. از بین آنها، هفت ایستگاه، که دارای دورة آماری بالای 30 سال بودند، انتخاب و دادههای اقلیمی مربوط به پارامترهای دما، رطوبت نسبی، سرعت و جهت باد، ابرناکی، میدان دید، بارش باران و برف در دورة روزانه و ماهانه از سازمان هواشناسی دریافت گردید. سپس آستانههای عناصر اقلیمی تأثیرگذار در عملیات نظامی تعیین و احتمالات وقوع پارامترهای تأثیرگذار بر عملیات نظامی محاسبه گردید. در ادامه با استفاده از روش دمای معادل فیزیولوژیک آسایش اقلیمی و تنشهای سرمایی و گرمایی تأثیرگذار بر نیروهای نظامی در طول ماههای مختلف سال ارزیابی گردید. همچنین بر اساس شاخص اقلیم نظامی، وضعیت منطقه ازلحاظ میزان مطلوبیت شرایط اقلیمی برای انجام عملیات مختلف نظامی در طول سال مورد مطالعه قرار گرفت. نتایج حاصل از پژوهش نشان داد که مطلوبیت اقلیم نظامی در منطقة جنوب شرق کشور در ماههای گرم سال و فصل تابستان، نسبت به ماههای سرد و معتدل سال پایین است؛ بهگونهای که کمترین میزان مطلوبیت برای عملیات نظامی در سطح منطقه مربوط به ماههای تیر و مرداد میباشد. در بین ایستگاههای استان نیز کمترین مطلوبیت اقلیم نظامی مربوط به منطقه زابل و زهک است که تحت تأثیر بادهای 120 روزه سیستان قرار میگیرند. همچنین بیشترین مطلوبیت اقلیم نظامی در سطح استان مربوط به ماههای آبان، مهر و اسفند است. در بین ایستگاههای استان نیز ایستگاههای چابهار و سراوان در این ماهها از مطلوبیت اقلیم دفاعی بیشتری نسبت به بقیه برخوردار میباشند.