رابطه بین میزان استفاده از فنّاوری اطلاعات و ارتباطات با عملکرد آموزشی و پژوهشی اعضای هیئت علمی دانشگاه فردوسی مشهد در سال 87-88
نویسندگان
1 تکنولوژی آموزشی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب
2 دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب
3 دانشگاه فردوسی مشهد
doi
چکیده
این پژوهش با هدف بررسی رابطه بین پذیرش و کاربرد فنّاوری اطلاعات و ارتباطات با عملکرد آموزشی و پژوهشی اعضای هیئت علمی دانشگاه فردوسی مشهد در سال 87-88 انجام شده شد. بررسی ناشناختهها و چالشهای آموزشی از دلایل انجام اینگونه پژوهشهاست. این پژوهش از لحاظ هدف، از نوع تحقیقات کاربردی و توصیفی پیمایشی و نیز براساس روش تحقیق، از نوع تحقیقات همبستگی بوده است. جامعه مورد پژوهش با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی- طبقهای با تخصیص متناسب با حجم نمونه، 274 نفر از اعضای هیئت علمی دانشگاه فردوسی مشهد بود. برای گردآوری دادهها از پرسشنامه و مشاهده و مصاحبه استفاده شده است. برای محاسبه پایایی بخشهای مختلف پرسشنامه نیز از ضریب آلفای کرونباخ استفاده شد. با توجه به نتایج بهدستآمده با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون بین میزان استفاده اعضای هیئت علمی دانشگاه فردوسی مشهد از فنّاوری اطلاعات و ارتباطات با عملکرد آموزشی و پژوهشیشان رابطه مثبت (مستقیم) بهدست آمد؛ هر چه میزان استفاده از فنّاوری اطلاعات و ارتباطات بیشتر باشد، فعالیتهای آموزشی و پژوهشی اعضا نیز بیشتر و بهروزتر خواهد شد.