مبنای مسئولیت مدنی اینترنت اشیاء
نویسندگان
1 استادیار حقوق، دانشگاه پیام نور تهران ایران.
2 دانشجوی دکتری حقوق خصوصی، دانشگاه پیام نور، تهران ، ایران(نویسنده مسئول).
3 دانشیار حقوق، دانشگاه پیام نور تهران ایران.
doi
10.52547/jlr.2023.229061.2342چکیده
اینترنت اشیاء به عنوان یک فناوری جدید، نقش تحول آمیز فناوریهای دیجیتال را سرعت داده و استفاده مصرف کنندگان از دستگاههای اینترنت اشیا هر ساله به طور قابل توجهی در حال افزایش است با این حال رشد کاربرد این فناوری، باعث ایجاد سوالاتی در مورد تخصیص مسئولیت در رابطه با خطرات مرتبط با این محصولات میگردد و استفاده از این فناوری ممکن است سبب بروزمشکلات و خساراتی گردد که یکی از این مسائل زیانهایی است که به اشخاص و اموال واردمی شوند و یکی از مهمترین اهداف این است که زیان را به چه شخصی میتوان منتسب نمود و وجه مسئولیت چیست؟ مقاله حاضر با روش تحلیلی – توصیفی در تلاش است که با بیان نظریات موجود مبنای مسئولیت با لحاظ وضعیت کنونی و آخرین تحولات در این زمینه، قواعد مبنای مسئولیت مدنی ناشی از تولید محصول را مطالعه کرده به گونه ای که گروه سازندگان دستگاههای iot به دلیل تولید محصول معیوب و موجد خسارت، دارای مسئولیت خواهند بود که مبنای مسئولیت سازندگان دستگاههای اینترنت اشیاء عموماً براساس نظریه مسئولیت محصول خواهد بود و نظریه مسئولیت سختگیرانه در مورد کاربران تجاری با ریسک بالا مانند بخشهای پزشکی قابل اعمال و نظریه مسئولیت سهلانگاری برای کاربران غیر تجاری مناسب بوده و نظریه مسئولیت نقض ضمانتنامه بین سازندگان دستگاههای اینترنت اشیا و خریداران و کاربران آنها قابل اعمال میباشد.و این موضوع به دلیل تازگی و به دلیل کاربردهای متنوع آن، اهمیتی مضاعف پیدا کرده و با وجود احساس خلاء در قوانین داخلی، تبیین این موضوع ضرورتی انکار ناپذیر است.
