کاربست الگوی آسیبشناسی انداموارگی (ارگانیکی) در آسیبشناسی فرایندهای آموزشی با تأکید بر فرایند آموزش سامانههای پروازی (آسپ)
نویسندگان
1 دانشیار مدیریت راهبردی، مرکز مطالعات راهبردی نهاجا
doi
چکیده
آسیبشناسی سازمانی فرایندی شناختی در راستای تشخیص علت، فرایند توسعه و رشد و پیامد یک مسئلۀ سازمانی بهمنظور تعیین اقدامات لازم در جهت بهسازی عملکرد سازمان است. در هر سازمانی فرایند آموزش فرایندی مبتنی بر یادگیری برای ایجاد تغییرات نسبتاٌ پایدار در فرد است تا او را قادر به انجام بهتر کار، بهبودبخشی تواناییها، تغییر مهارتها، دانش، نگرش و رفتار اجتماعی متناسب نماید. با استفاده از گروههای کانونی، به آسیبشناسی این آموزشها پرداخته شده است. این تحقیق با توجه به نتایج قابل استفاده آن، از نوع کاربردی و روش تحقیق آن نیز توصیفی و جامعه آماری تحقیق جمعی از استادان، تدوینکنندگان دورههای آموزشی و مدیران و خبرگان آموزشهای هوایی میباشند که به روش نمونهگیری غیر احتمالی هدفمند غیر نسبتی در دسترس، تعداد 30 نفر انتخاب گردیدند. دادههای لازم با تشکیل سه گروه کانونی جمعآوری و در چارچوب مدل انداموارگی یا ارگانیکی تجزیهوتحلیل شدند. نتایج تحقیق حاکی از آن است که فرایند اجرای دورهای آسپ بر اساس این مدل در چهار بعد علل ایجاد، مکانیزم اثر، تغییرات ایجادشده و پیامدهای کارکردی، در هر چهار مرحله (نیازسنجی، طراحی و توسعه، اجرا و ارزیابی) دارای آسیبهایی میباشد که پس از شناسایی آنها نیازمند اتخاذ راهکارهای اصلاحی پیشنهادی برای برونرفت از آسیبهای احتمالی موجود است.
