ارزیابی شرایط عمومی صحت قراردادهای هوشمند از منظر حقوق ایران و آمریکا

نویسندگان

1 دانشجو دکتری حقوق خصوصی دانشگاه شهید بهشتی .

2 استادیار دانشکده حقوق دانشگاه شهید بهشتی

doi
10.52547/jlr.2023.226492.2144
چکیده

قرارداد هوشمند یکی از مصادیق قراردادهای الکترونیک محسوب می‌شود که خصلت ویژه‌ی آن، اجرای خودکار برخی مفاد قرارداد است. اگر قرار باشد قرارداد هوشمند را به عنوان یک قرارداد حقوقی شناسایی کنیم، نیاز است تا شرایط عمومی صحت قراردادها در آن احراز شود. شرایط عمومی صحت قراردادها از منظر حقوق ایران و آمریکا منحصر به اهلیت طرفین، تراضی، مورد معامله‌ی معتبر و مشروعیت جهت معامله است. در پی بررسی‌های به‌عمل آمده مشخص گردید اهلیت طرفین در فرایند معمول انعقاد قرارداد هوشمند بررسی نمی‌شود و نیاز است تا تمهیداتی برای اطمینان از اهلیت سالم متعاملین قرارداد هوشمند اتخاذ شود. تراضی طرفین در قراردادهای هوشمند قابل شناسایی است و به شکل موضوعی احراز می‌گردد. قراردادهای هوشمند می‌تواند به شکل معوض یا بلاعوض منعقد گردد که قراردادهای هوشمند بلاعوض و معوض در ایران و قراردادهای هوشمند بلاعوض با شرط عوض و قراردادهای هوشمند معوض در آمریکا معتبر است. در پایان، مشابه با سایر قرارداددها، اگر جهت و انگیزه‌ی داعی از قرارداد هوشمند نامشروع باشد، قرارداد هوشمند باطل خواهد بود.