مروری بر منابع تحلیل استنادی در ایران
نویسندگان
1 دانشگاه بیرجند
2 دانشگاه بیرجند
doi
چکیده
تحلیل استنادی به عنوان یکی از روشهای کمی، بر پایه استنادهای موجود در متون علمی قرار دارد، بهطوری که با شمارش تعداد استناد-های بهکار رفته در متون گوناگون همانند نشریهها و پایاننامهها به تحلیل و ارزیابی این متون میپردازد. مبحث تحلیل استنادی در دهه 60 در ایران آغاز شد و تاکنون پژوهشهای زیادی با آن روش انجام شدهاست. در پژوهش حاضر تلاش شدهاست با دیدی تحلیلی و مروری به بررسی عمدهترین آثار فارسی موجود در این زمینه از جمله کتاب، مقاله، پایاننامه و همایشهایی که در ایران برگزار شده، که در پیشبرد این حوزه مؤثّر بودهاند، پرداخته شود. بر اساس نتایج این بررسی، پژوهشهای زیادی در رابطه با تحلیل استنادی انجام شده، ولی سهم پایان-نامهها بیش از دیگر پژوهشها است. سیر مطالعاتی پایاننامهها و مقالهها نشان داد که زمینه پژوهشی آنها مشابه بوده و بیشتر الگوبرداری از آثار پیشین است. بهطورکلی تحلیل استنادی در ایران نیازمند دگرگونی است و پیشرفت آن دقت نظر بیشتری را از سوی مدرسان و پژوهشگران حوزه کتابداری و اطّلاعرسانی میطلبد.
