نقش واسطه‌گری جهت‌گیری مذهبی برای سبکهای فرزندپروری و معنای زندگی در دانش‌آموزان پایه‌ی سوم دوره‌ی دبیرستان شهر شیراز

نویسندگان

1 استادیار دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی. دانشگاه آزاد اسلامی واحد مرودشت.

2 استادیار دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی. دانشگاه آزاد اسلامی واحد مرودشت.

3 مشاور مرکز اختلالات رفتاری و عاطفی.

doi
چکیده

هدف از این تحقیق، تبیین نقش واسطه­گری جهت­گیری مذهبی در رابطه­ی بین سبک فرزندپروری والدین و معنای زندگی دانش­آموزان پایه­ی سوم دبیرستان شهر شیراز بود. به­منظور انجام این پژوهش، 271 نفر از دانش­آموزان سال سوم دبیرستان شهر شیراز(138 دختر و 133پسر) به  شیوه­ی نمونه­گیری خوشه­ای چندمرحله­ای، انتخاب شدند. جهت جمع­آوری داده­ها از پرسشنامه­ی سبک فرزندپروری والدین دیانا بامریند(1967م) و معنادار بودن زندگی(صالحی،1374) و پرسشنامه­ی جهت­گیری مذهبی(البرزی،1382) استفاده شد. به­منظور تجزیه و تحلیل داده­های خام از شیوه­ی آماری تحلیل مسیر استفاده شد. نتایج تحلیل نشان داد که در مجموع 41% از واریانس معنای زندگی توسط جهت­گیری مذهبی همانندسازی شده و سبک فرزندپروری والدین قابل پیش­بینی است. بنابر­این نتایج به­دست آمده نشان داد که جهت­گیری مذهبی نقش      واسطه­گری معنادار برای سبک فرزندپروری و معنای زندگی دانش­آموزان پایه­ی سوم دبیرستان بازی می­کند.