بررسی میزان کارآمدی رویکردهای زیرمجموعة انگارة بهینگی: تحلیلی مقابلهای – ردهشناختی
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد اسلامی ، واحد قم
doi
10.22099/jill.2021.42274.1282چکیده
هدف مقاله حاضر، ارزیابی کارآمدی پنج رویکرد زیرمجموعة انگارة بهینگی شامل «انطباق ممیزهای»، «پیوند ممیزهای به همراه گسترش»، «مطابقة مکانی»، «تئوری گسترش» و «مطابقه با تناظر» در تحلیل پدیدة هماهنگی ممیزة گردی درگونههای ترکی رزن و تبریز و همچنین بررسی تفاوت طبقة زبانی در صورت وجود تنوع ردهشناختی و در نهایت بررسی میزان کارآمدی هر یک از رویکردها در صورت وجود تفاوت است. نتایج حاکی از آن است که به استثنای رویکردهای مطابقة مکانی و انطباق ممیزهای، سه رویکرد دیگر در تبیین پدیدة هماهنگی ممیزة گردی در گونههای مورد بحث بسیار کارآمد است و توانایی تبیین پدیدة هماهنگی ممیزة گردی در هر سه رویکرد شمول یکسانی دارد. همچنین با وجود قرابت بسیاری که هر دو گونه در حوزههای نحوی، صرفی و... دارند، به لحاظ ردهشناسی متفاوت هستند؛ بدین معنی که هر یک در فرآیند هماهنگی ممیزة گردی در طبقة زبانی مجزای فرضی A , B قرار میگیرند که به خوبی میتوان آنها را در تابلوهای تحلیلی بهینگی اثبات کرد. نتایج پژوهش حاکی از آن است که علاوه بر دو رویکرد معرفی شده در ساسا (2009)، نظریة گسترش نیز در تبیین هماهنگی ممیزة گردی کاملاً موفق عمل میکند؛ این امر مؤید نوآوری پژوهش حاضر است.