تحلیل همخوان کناری در گونة ترکی شهرهای تبریز و ارومیه

نویسندگان

1 گروه زبان‌شناسی دانشگاه بین المللی امام خمینی

2 دانشکده ادبیات، دانشگاه استانبول، استانبول ، ترکیه

doi
10.22099/jill.2022.42518.1287
چکیده

ماهیت همخوان‌های روان به گونه‌ای است که تحت تأثیر عوامل مختلف و در بافت‌های آوایی گوناگون تغییرپذیر است. به موجب تغییرات مقادیر فرکانس سازة دوم همخوان روان کناری، دو شیوة تولید [l] روشن و [ɫ] تیره حاصل می‌شود. در این پژوهش به بررسی جایگاه این همخوان، شیوة تولید آن در بافت‌های آوایی متفاوت و اندازه‌گیری فرکانس اول، دوم و سوم در جایگاه‌های آغاز و پایان کلمه، بین دو واکه، عضو اول خوشه در گونة ترکی شهرهای تبریز و ارومیه پرداخته می‌شود. شیوة تولید این همخوان در تمامی بافت‌های آوایی ناسودة واکدار است. تنها در جایگاه پایان واژه و عضو اول خوشه شاهد شیوة تولید سایشی با درصد کم‌تری نسبت به ناسوده هستیم. مقادیر فرکانس سازة دوم این همخوان در مجاورت واکه‌های پیشین با اختلاف حدود ۵۰۰ هرتز بیش‌تر از مقادیر فرکانس این سازه در مجاورت واکه‌های پسین است. همچنین [l] فرکانس سازة سوم بالایی در تمامی بافت‌های آوایی دارد. تحلیل داده‌ها نشان می‌دهد انرژی روان‌ها از اکثر واکه‌ها کم‌تر است. مبانی و تحلیل داده‌ها در انجام این تحقیق، روش­شناسی واج‌شناسی آزمایشگاهی است.