بررسی ساخت ملکی محمولی در گیلکی رشت

نویسندگان

1 گروه زبان‌شناسی، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران

2 گروه زبان‌شناسی، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

3 گروه زبان‌شناسی، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

4 گروه زبان‌شناسی، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

doi
10.22099/jill.2022.42663.1291
چکیده

مالکیت مفهومی جهانی است. بازنمود این مفهوم در نحو به دو شکل کلی اسمی و محمولی است. مالکیت اسمی به شکل گروهی اسمی شامل مالک و مملوک بازنمود دارد و مالکیت محمولی به صورت جمله بیان می‌شود. در این مقاله، ساخت ملکی محمولی در گیلکی رشت با رویکردی رده‌شناختی بررسی می‌شود. روش پژوهش ترکیبی از داده‌های اولیه و ثانویه است. 420 جملة نمونه با مصاحبه از گویشوران گیلکی رشت به دست آمد و صحت آن‌ها به تائید 12 گویشور این زبان رسید*. داده‌های پژوهش راستورگوئوا و همکاران (2012) نیز برای پژوهش استفاده شدند. چارچوب نظری پژوهش پیش رو، استاسن (2009) است که در آن چهار رده برای رمزگذاری ساخت ملکی محمولی معرفی شده‌اند. این چهار رده عبارتند از مالکیت مکانی، مالکیت بایی، مالکیت مبتدایی و مالکیت با محمول «داشتن». سه ردۀ مالکیت مکانی، مالکیت بایی و مالکیت با محمول «داشتن» در داده‌ها وجود داشتند، اما شواهدی از وجود مالکیت مبتدایی در این زبان یافت نشد. در بین این سه رده، کاربرد ساخت ملکی با محمول «داشتن» بیش‌تر است و بیش‌تر داده‌های پژوهش به این راهبرد تعلق دارند. به همین دلیل، این راهبرد را می‌توان راهبرد اصلی رمزگذاری مالکیت محمولی دانست.