تأثیر خشکدارها بر زادآوری طبیعی درختان راش شرقی در شرایط فیزیوگرافی مختلف (بررسی موردی: جنگلهای سری 7 سیاهرود، لنگرود)
نویسندگان
1 دانشآموخته دکتری جنگلداری، گروه جنگلداری، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه گیلان، صومعهسرا، ایران.
2 دانشآموخته دکتری جنگلداری، سازمان جنگلها، مراتع و آبخیزداری کشور، چالوس، ایران.
3 دانشیار، گروه جنگلداری، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه گیلان، صومعهسرا، ایران.
4 دانشآموخته کارشناسی ارشد جنگلداری، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه گیلان، صومعهسرا، ایران.
doi
10.30466/jfrd.2022.54120.1594چکیده
هدف پژوهش، بررسی تأثیر عوامل ارتفاع از سطح دریا و شیب بر زادآوری طبیعی راش در اطراف خشکدارها در جنگلهای سری هفت سیاهرود در استان گیلان بود. برای انجام این پژوهش با استفاده از روش نمونهبرداری انتخابی، 45 اصله خشکدار انتخاب شد. سپس در اطراف خشکدار سرپا، قطعهنمونه دایرهایشکل به شعاع پنج متر و در اطراف درختان خشکدار افتاده قطعه نمونه مستطیلی شکل به طول درخت و عرض چهار متر اندازهگیری شد. در داخل هر قطعه نمونه، فراوانی زادآوری، شیب (در سه طبقه کمتر از 30، 50-30 و بیشتر از 50 درصد) و ارتفاع از سطح دریا (در سه طبقه کمتر از 700، 1500-700 و بیشتر از 1500متر) اندازهگیری شد. برای مقایسه زادآوری در فاصله 50 متری از هر خشکدار، متغیرهای اندازهگیریشده در نمونههایی با مرکزیت درختان سالم با قطر برابرسینه مشابه برداشت شد. نتایج نشان داد که فراوانی زادآوری همه گونههای درختی در اطراف درختان خشکدار بیشتر از اطراف درختان سالم بود. نتایج آزمون تجزیه واریانس زادآوری نشان داد که اختلاف معنیداری بین فراوانی زادآوری در طبقات مختلف ارتفاع از سطح دریا و شیب وجود دارد. همچنین با افزایش ارتفاع از سطح دریا و شیب، فروانی زادآوری در اطراف درختان سالم و خشکدار کاهش مییابد. نتایج نشان داد که عوامل فیزیوگرافی تأثیر مهمی بر زادآوری درختان در اطراف خشکدارها دارد.