فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف از این پژوهش یافتن پاسخ این پرسش‌ها بود: آیا ورزش می‌تواند نروژنز را افزایش دهد و فاکتور نروتروفیک که برای نروژنز ضروری است آیا با ورزش افزایش می‌یابد؟30 سر موش صحرایی به چهار گروه کنترل جوان، تمرین جوان، کنترل میانسال و تمرین میانسال تقسیم شدند. تمرین براساس اصل اضافه‌بار به مدت 6 هفته و 6 جلسه در هفته انجام گرفت. رت‌های جوان با سرعت 27 متر بر دقیقه و رت‌های میانسال با سرعت 20 متر بر دقیقه به مدت 20 دقیقه در روز اول دویدند. هر روز 2 دقیقه به زمان دویدن اضافه شد تا به 60 دقیقه در روز رسید. شاخص‌ها با روش الایزا اندازه‌گیری و از طریق روش آماری آزمون تعقیبی tukey تجزیه‌وتحلیل شد.بین وزن گروه‌های جوان تفاوت معنا‌داری وجود نداشت (sig=0.979) و تفاوت بین گروه‌های میانسال معنا‌دار بود (sig=0.000). Ki67 در گروه تمرینی جوان و میانسال به‌طور معنا‌داری از گروه کنترل بیشتر بود؛ به‌ترتیب (sig=0.002) و (sig=0.037). Midkine در گروه تمرینی جوان در مقایسه با گروه کنترل جوان افزایش معنا‌دار نداشت (sig=0.134). این شاخص در گروه تمرینی میانسال نیز افزایش یافت، ولی افزایش معنا‌داری نداشت (sig=0.557). همبستگی بین Midkine و Ki67 معنا‌دار بود (r=0.407) (sig=0.029). تمرین مداوم می‌تواند نروژنز را در رت‌های جوان و میانسال افزایش دهد. احتمالاً این نوع تمرین برای افزایش نروژنز و ملزومات آن یعنی فاکتورهای نروتروفیک مفید است.