فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

دیابت با افزایش لیپوژنز و بیان ژن‌های آن در کبد و فعالیت نئورگولین-4 با تضعیف لیپوژنز کبدی همراه است. هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر 4 هفته تمرین هوازی بر تغییرات سطوح سرمی و کبدی نئورگولین-4 و نیمرخ لیپیدی موش‌های دیابتی بود. 32 سر موش صحرایی نر بالغ، به‌صورت تصادفی به گروه‌های هشت‌تایی کنترل سالم، کنترل دیابتی، تمرین و دیابتی تمرین تقسیم شدند. القای دیابت با تزریق درون‌صفاقی محلول استرپتوزوتوسین (mg/kg 55) انجام گرفت. فرایند تمرین به مدت 4 هفته (5 جلسه در هفته) با سرعت 15 تا 18 متر در دقیقه و برای 25 تا 44 دقیقه اجرا شد. 48 ساعت پس از آخرین جلسۀ تمرینی، خون‌گیری و بافت‌برداری انجام گرفت و سطوح نئورگولین-4 اندازه‌گیری شد. تفاوتی در سطوح سرمی و کبدی نئورگولین-4 بین گروه‌های دیابتی و غیردیابتی مشاهده نشد (05/0<P). سطوح سرمی کلسترول و HDL بین گروه‌های مذکور تفاوت معناداری نداشت (05/0<P). تری‌گلیسرید و LDL بین این گروه‌ها با افزایش معنادار همراه بود (05/0>P). 4 هفته تمرین هوازی بر سطوح سرمی و کبدی نئورگولین-4 موش‌های دیابتی و سالم تأثیری نداشت (05/0<P). همچنین 4 هفته تمرین هوازی بر سطوح سرمی کلسترول، تری‌گلیسرید، HDL و LDL در موش‌های سالم مؤثر نبود (05/0<P). تمرین در موش‌های دیابتی موجب کاهش معنادار سطوح سرمی کلسترول و تری‌گلیسرید شد (05/0>P)، ولی تفاوت معناداری در HDL و LDL ایجاد نکرد (05/0<P). با اینکه سطوح نیمرخ لیپیدی دچار تغییرات محسوس شد، احتمالاً تمرینات ورزشی هوازی در 4 هفته نمی‌تواند محرک افزایش نئورگولین-4 گردشی و بافتی کبد باشد.