جنس دستوری در زبان آمُره ای
نویسندگان
1 دانشکده ادبیات / گروه زبان شناسی/ دانشگاه بوعلی سینا/ همدان/ایران
2 دانشکده ادبیات / گروه زبان شناسی/ دانشگاه بوعلی سینا/ همدان/ایران
doi
10.22099/jill.2021.40856.1256چکیده
این مطالعه به بررسی جنس دستوری در زبان آمُرهای میپردازد. آمُرهای زبان روستای آمُره از توابع خلجستان استان قُم است و در آن دو جنس دستوری مذکر و مؤنث وجود دارند. پسوند تصریفی نشانۀ جنس موُنث -a/-iya است. این پسوند در واژههای مختوم به همخوان به صورت -aو در واژههای مختوم به واکه به صورت -iya نمایان میشود. این نشانهها به اسم، ضمیر، نشانۀ نکره، صفت و فعل برای تفکیک جنس واژه افزوده میشوند. جنس دستوری فعل، صفت، ضمیر و نشانۀ نکره براساس جنس هستة گروه اسمی تعیین میشود. جنس حاصل از مطابقه در مابقی اجزای جمله شیوة قاعدهمندی برای تشخیص جنس اسامی است. مطابقة جنس فعل و صفت با هر نوع اسم (انسان، جاندار و بیجان) و اسامی جمع نیز مشاهده میشود. اما مطابقه در نشانۀ نکره تنها در اسامی مفرد منتسب به انسانها قابل مشاهده است. مطابقة جنس فعل در فعلهای زمان گذشته است. در این مطابقه با وجود اینکه تنها ضمیر سوم شخص مفرد نشانة تصریفی تمایز جنس را دارد و صفات و نشانۀ حالت تنها با این ضمیر مطابقت دارند، مطابقة جنس در حالت کُنایی فعل گذشته با همة ضمایر قابل مشاهده است. در این زبان و از نظر جنس، فعلهای گذشتة لازم با فاعل (همراه با نشانۀ حالت) و فعلهای گذشتة متعدی با مفعول (با نظام حالت کُنایی) مطابقه دارند.