بررسی رویه های تحدید حق وتو در شورای امنیت سازمان‌ملل متحد

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری حقوق

2 استاد تمام دانشگاه تهران، گروه حقوق و علوم سیاسی،

3 استادیار دانشکده حقوق کیفری و جرم شناسی دانشگاه جامع امام حسین

doi
10.29252/jlr.2022.221941.1911
چکیده

حق وتو بعنوان یکی از ابزارهای اعمال قدرت توسط اعضای دائم شورای امنیت، همواره از اهمیت بالایی برخوردار بوده است. این مقاله با هدف بررسی رویه‌های تحدید حق وتو در شورای امنیت سازمان‌ملل متحد، به روش توصیفی-تحلیلی و با استفاده از نظریه واقع‌گرایی به انجام رسیده است. سؤال اصلی پژوهش عبارتست از: امتیاز حق وتو برای اعضای دائم شورای امنیت چه تاثیری بر حق وتوی شورای امنیت دارد؟ نتایج نشان می‌دهد: امروزه بروز تحولات مختلف سیاسی و اقتصادی در صحنه بین‌المللی موجب شده است تا اعمال وتو دیگر بصورت باز و واقعی صورت نگیرد و اعضای دائم به سمت وتوی پنهان و غیرعلنی گرایش پیدا کرده‌اند. از طرف دیگر امروز مسأله تحدید حق وتو مورد توجه محافل بین‌المللی قرار گرفته است و کشورهای مختلف اظهار می‌دارند که در مواردی نظیر نسل کشی و ارتکاب جنایات گسترده علیه بشریت باید حق وتو را محدود نمود. مع ذلک، این امر هنوز قطعی نشده و مورد تصویب نهایی قرار نگرفته است. لکن بدلیل تحولات بوجود آمده در عصر جدید و وجود بحران‌هایی نظیر سوریه این امر دور از انتظار نیست که با تصویب اسناد لازم الاجرا عملاً اعمال وتو با محدودیت جدی مواجه گردد هر چند با اعمال وتوی پنهان نوعی محدودیت در حق وتو را شاهد هستیم.