تغییرات ذخایرکربن خشکدارهای بلوط ایرانی در ارتباط با عوامل فیزیوگرافی جنگلهای زاگرس
نویسندگان
1 استاد، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، مازندران، ایران
2 استادیار، بخش تحقیقات منابع طبیعی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان مازندران، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، ساری، ایران
3 دانشجوی دکتری جنگلداری، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، مازندران، ایران
doi
10.30466/jfrd.2022.53984.1581چکیده
این پژوهش با هدف بررسی تغییرات مقدار ذخیرهکربن خشکدار درختان بلوط ایرانی در ارتباط با عوامل فیزیوگرافی در رویشگاه جنگلی قلاجه واقع در استان کرمانشاه انجام شد. بدین منظور، محدودهای از جنگل قلاجه با دامنه ارتفاعی 2100-1400 متر از سطح دریا انتخاب، و منطقه به هفت طبقه ارتفاعی با اختلاف 100 متر تقسیمبندی شد. سپس در سطح هر طبقه ارتفاعی برای برآورد مقدار ذخایر کربن انواع خشکدار (سرپا و افتاده)، قطعات نمونه یک هکتاری با سه تکرار پیادهسازی شدند. در هر قطعه نمونه ضمن مشخص کردن شیب و جهت، علاوه بر اندازهگیریهای کمی در راستای هدف پژوهش در رابطه با خشکدارهای سرپا، خط نمونهها بهطور موازی و با فاصله مناسب از یکدیگر برای بررسی و اندازهگیری کمی خشکدارهای افتاده که قطر آنها بزرگتر یا مساوی دو سانتیمتر بود، پیاده شدند. نتایج آزمون همبستگی پیرسون نشان داد که بین مقدار ذخیرهکربن خشکدار سرپا و افتاده با عامل ارتفاع از سطح دریا همبستگی معنیدار منفی وجود دارد. همچنین نتایج آنالیز واریانس نشان داد که تغییرات ذخیرهکربن خشکدار درختان بلوط ایرانی در واحدهای مختلف فیزیوگرافی دارای اختلاف معنیدار نیستند که نشان میدهد تغییرات ذخیرهکربن خشکدار درختان بلوط ایرانی در منطقه مورد پژوهش مستقل از تأثیرات عوامل فیزیوگرافی است.