تأثیر فعالیت ورزشی هوازی بر شاخص‌های آپوپتوزی و رشدی در قلب رت‌های پیر

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزش، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه تهران، تهران، ایران

2 دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزش، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه تهران، تهران، ایران

3 دانشیار گروه فیزیولوژی ورزش دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه تهران، تهران، ایران

4 دانشیار گروه فیزیولوژی ورزش دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه تهران، تهران، ایران

doi
10.22059/jsb.2019.70269
چکیده

پیری با افزایش آپوپتوز مشخص می‌شود. به‌نظر می‌رسد که فعالیت ورزشی هوازی می‌تواند آپوپتوز را کاهش دهد. هدف از این مطالعه بررسی تأثیر تمرین ورزشی هوازی بر شاخص‌های آپوپتوزی و رشدی در قلب رت‌های پیر بود. 24 سر رت ویستار نر به دو گروه تمرین هوازی شدت بالا (8 سرHIT:) و شدت متوسط ( 8 سرMCT:) و یک گروه کنترل (8 سرCO:) تقسیم شدند. رت‌ها پس از دو هفته دورۀ سازگاری به مدت شش هفته تمرین هوازی انجام دادند. قلب رت‌ها پس از 48 ساعت از آخرین جلسۀ تمرینی استخراج شد. بیان ژن Bax و Bcl-2 به روش Real-time-PCR آنالیز شد. برای آنالیز داده‌ها از روش آماری تحلیل واریانس یکطرفه با معناداری 05/0P< استفاده شد. نتایج نشان داد که مقادیر بیان ژن Bax در گروه تمرین کم‌شدت نسبت بـه گروه کنترل افزایش غیرمعنادار (261/0)، اما در گـروه تمرین شدید افزایش معناداری داشت (001/0). مقادیر ژن Bcl-2 در گروه تمرین کم‌شدت (978/0) و شدید (278/0) نسبت بـه گروه کنترل افزایش غیرمعناداری را نشان داد. مقدار IGF-1 در گروه تمرین کم‌شدت (175/0) و شدید (537/0) نسبت بـه گروه کنترل افـزایش نشان داد، اما معنادار نبود. با توجه به نتایج، شش هفته فعالیت ورزشی با شدت کم و شدید موجب افزایش غیرمعنادار در بیان Bcl-2، IGF-1 در دو شدت تمرینی در رت‌های سالمند شده، همچنین به افزایش معنادار Bax در گروه تمرین شدید و افزایش غیرمعنادار در گروه کم‌شدت می‌انجامد.