اثر بخشی آموزش مهارتهای زندگی (خودآگاهی و برقراری ارتباط موثر) بر ابراز وجود و کم رویی دانش آموزان دوره دوم ابتدایی
نویسندگان
1 استادیار گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بیرجند، خراسان جنوبی، ایران.
2 دانشجوی دکترا روانشناسی تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بیرجند، ایران.
doi
10.22038/mjms.2019.14065چکیده
مقدمه پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر بخشی آموزش مهارتهای زندگی (خودآگاهی و برقراری ارتباط موثر) بر ابراز وجود و کم رویی دانش آموزان دوره دوم ابتدایی صورت گرفته است. روش کار روش پژوهش آزمایشی و با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل است. جامعه آماری این پژوهش شامل دانش آموزان دوره دوم در حال تحصیل مدارس ابتدایی شهرستان بشاگرد در سال تحصیلی 1398-1397 بوده است. ابزارهای مورد استفاده پرسشنامه ابراز وجود گمبریل و ریچی و پرسشنامه کمرویی چیک - بریگز بود. نمونه پژوهشی به صورت روش نمونه گیری تصادفی خوشهای مرحلهای انتخاب شدند و سپس 40 نفر از آزمودنیها از بین 3مدرسه و در هر مدرسه دو کلاس و در مجموع از بین 6 کلاس به طور تصادفی انتخاب شده در دو گروه آزمایش 20دانش آموز و کنترل 20 دانش آموز جایگزین شدند دادهها با استفاده از تحلیل کوواریانس مود تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج یافتهها نشان داد که آموزش مهارتهای زندگی (خودآگاهی و برقراری ارتباط موثر) ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑـﻪ ﻣﯿـﺎﻧﮕﯿﻦ متغیر ابرازوجود ﮔﺮوه آزﻣﺎﯾﺶدر ﭘﺲآزﻣﻮن ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻣﯿﺎﻧﮕﯿﻦ ﮔﺮوه ﮐﻨﺘﺮل، ﻣﻮﺟﺐ افزایش ابرازوجود گروه آزﻣﺎﯾﺶﺷﺪه اﺳﺖ. همچنین ﻣﯿـﺎﻧﮕﯿﻦ متغیر کم رویی ﮔﺮوه آزﻣﺎﯾﺶ در ﭘﺲآزﻣﻮن ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻣﯿﺎﻧﮕﯿﻦ ﮔﺮوه ﮐﻨﺘﺮل کاهش پیدا کرده است. نتیجه گیری بنابراین آموزش مهارتهای زندگی (خودآگاهی و برقراری ارتباط موثر) بر افزایش ابراز وجود و کاهش کم رویی سازی تاثیر دارد.