فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

تضعیف، فرایندی واجی ا‌ست که در آن یک واحد واجی یا ضعیف‌تر تولید می‌شود یا رساتر می‌گردد. این اصطلاح اغلب به فرایندهای گوناگون دیگری بسط ‌داده می‌شود که ضعیف‌شدن را نشان می‌دهند. این ﭘﮊوهش به بررسی نقش و نوع قدرت واجی در بروز فرایندهای «تضعیف» در زبان فارسی از تحول از فارسی میانه به نو بر مبنای دیدگاه تاریخی فولی می‌پردازد. به منظور انجام ﭘﮊوهش، حدود ۱۲۰ واﮊه از زبان فارسی میانه از فرهنگ‌های گوناگون زبان پهلوی استخراج و بررسی شده‌اند. از یافته‌های پژوهش این است که فرایندهای واجی حذف در جایگاه پایان واژه و سایشی‌شدگی، در جایگاه‌های آغاز واژه، بین دو واکه و پایان هجا (پیش از همخوان‌های پیوستۀ آغازۀ هجای بعد)، بر همخوان‌های انسدادی اعمال شده‌اند. دیگر دستاورد این است که تضعیف انسدادی با دو فرایند متوالی «افزایش رسایی» و «بازشدن بست تولیدی» همراه بوده است.