تغییرات کربن، نیتروژن خاک و پایداری خاکدانه تحت تأثیر کاربری‌های مختلف زمین

نویسندگان

1 استاد، گروه آمار، دانشگاه تربیت مدرس تهران، تهران، ایران

2 استادیار، گروه هواشناسی کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران

3 دانشجوی دکتری علوم و مهندسی جنگل، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران.‏

4 استاد، گروه علوم و مهندسی جنگل، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، تهران، ایران

doi
10.30466/jfrd.2021.53919.1577
چکیده

این پژوهش با هدف بررسی تغییرات محتوی کربن آلی، نیتروژن کل خاک و شاخص پایداری خاکدانه با افزایش عمق در کاربری­های مختلف اراضی در منطقه الندان ساری انجام شد. به­همین منظور نمونه­های خاک به­­­­صورت منظم تصادفی (تعداد شش نقطه در هر کاربری) و از اعماق صفر تا 10، 20-10، 30-20، 40-30 و50-40 سانتی­متری با استفاده از استوانه فلزی و مته خاک­شناسی برداشت شد. بافت، واکنش خاک، درصد آهک، کربن آلی، نیتروژن کل و میانگین هندسی قطر خاکدانه (به­عنوان شاخص پایداری خاکدانه) در آزمایشگاه اندازه­گیری شد. نتایج نشان داد که مشخصه­های کربن و نیتروژن خاک به­طور معنی­داری (05/0p<) تحت تأثیر عامل­های عمق خاک و کاربری اراضی قرار گرفته­اند. این درحالی­ست که مشخصه میانگین هندسی قطر خاکدانه تنها تحت تأثیر عمق خاک بود. مقایسه میانگین­ها نشان داد که با افزایش عمق خاک، مقدار کربن، نیتروژن و شاخص پایداری خاکدانه به­طور معنی­داری کاهش یافت. در لایه­های سطحی خاک، بیشترین مقدار کربن (6/4 درصد) و ازت (31/0 درصد) در توده دست­کاشت ون و کمترین مقدار این مشخصه­ها (5/2 درصد برای کربن و 15/0 درصد برای نیتروژن) در توده کاج سیاه مشاهده شد. همچنین با افزایش میانگین هندسی قطر خاکدانه، کربن آلی (05/0p<) افزایش یافت.