تغییرات کربن، نیتروژن خاک و پایداری خاکدانه تحت تأثیر کاربریهای مختلف زمین
نویسندگان
1 استاد، گروه آمار، دانشگاه تربیت مدرس تهران، تهران، ایران
2 استادیار، گروه هواشناسی کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران
3 دانشجوی دکتری علوم و مهندسی جنگل، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران.
4 استاد، گروه علوم و مهندسی جنگل، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، تهران، ایران
doi
10.30466/jfrd.2021.53919.1577چکیده
این پژوهش با هدف بررسی تغییرات محتوی کربن آلی، نیتروژن کل خاک و شاخص پایداری خاکدانه با افزایش عمق در کاربریهای مختلف اراضی در منطقه الندان ساری انجام شد. بههمین منظور نمونههای خاک بهصورت منظم تصادفی (تعداد شش نقطه در هر کاربری) و از اعماق صفر تا 10، 20-10، 30-20، 40-30 و50-40 سانتیمتری با استفاده از استوانه فلزی و مته خاکشناسی برداشت شد. بافت، واکنش خاک، درصد آهک، کربن آلی، نیتروژن کل و میانگین هندسی قطر خاکدانه (بهعنوان شاخص پایداری خاکدانه) در آزمایشگاه اندازهگیری شد. نتایج نشان داد که مشخصههای کربن و نیتروژن خاک بهطور معنیداری (05/0p<) تحت تأثیر عاملهای عمق خاک و کاربری اراضی قرار گرفتهاند. این درحالیست که مشخصه میانگین هندسی قطر خاکدانه تنها تحت تأثیر عمق خاک بود. مقایسه میانگینها نشان داد که با افزایش عمق خاک، مقدار کربن، نیتروژن و شاخص پایداری خاکدانه بهطور معنیداری کاهش یافت. در لایههای سطحی خاک، بیشترین مقدار کربن (6/4 درصد) و ازت (31/0 درصد) در توده دستکاشت ون و کمترین مقدار این مشخصهها (5/2 درصد برای کربن و 15/0 درصد برای نیتروژن) در توده کاج سیاه مشاهده شد. همچنین با افزایش میانگین هندسی قطر خاکدانه، کربن آلی (05/0p<) افزایش یافت.