بررسی و نقد فرضیه کتابسوزی و امحای کتب به دست فاتحان مسلمان در آثار متقدمان
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری تاریخ تمدن و ملل اسلامی، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران
2 استادیار گروه تاریخ تمدن و ملل اسلامی، پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، قم، ایران
3 استادیار گروه تاریخ تشیع، پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، قم، ایران
doi
10.22034/jis.2021.240170.1539چکیده
اهمیت کتاب و کتابخانه در میان تمدنها پوشیده نیست. از بین رفتن برخی کتب در برخی برهههای تاریخی موجب شده است ادعا درباره چرایی آن مطرح شود. با بررسی آثار متقدمان با ادعای آنها مبنی بر امحای کتب به دست فاتحان مسلمان مواجه میشویم. بررسی و نقد این ادعا مسئلهای است که در این مقاله به آن میپردازیم. مطرحکردن این شبهه در دوران حاضر علیه اسلام و مسلمانان دلیلی است بر اهمیت پرداختن به این مسئله و نقد آن. نوشته پیش رو با مراجعه به کتابخانهها و منابع مربوط به بررسی آثار گذشته و توصیف و تحلیل آنها با هدف نقد ادعای کتابسوزی و رفع اتهام از فاتحان مسلمان سامان یافته است. در این بررسی نشان دادهایم که اولین شبهه کتابسوزی، پنج قرن بعد از ظهور اسلام مطرح شده است. ابنخلدون، ابوریحان بیرونی و سمرقندی دانشمندان بزرگی در حوزههای مختلف بودهاند، ولی در حوزه تاریخ، گزارشهایی از بیدقتی آنها در انتقال مطالب تاریخی آمده است، از جمله درباره ادعای امحای آثار به دست فاتحان مسلمان که میتوان گفت نظر ایشان غیردقیق است.