تأثیر تمرین تناوبی با شدت بالا بر مقادیر سرمی عامل رشد فیبروبلاست 21، مقاومت به انسولین و پروفایل لیپیدی در زنان چاق غیرفعال

نویسندگان

1 استادیار فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران.

2 دانشیار فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران.

3 کارشناسی ارشد فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران.

doi
10.22059/jsb.2018.245057.1216
چکیده

عامل رشد فیبروبلاست 21 (FGF21) از هورمون‌های متابولیسمی بدن است که از بافت‌های مختلف ترشح می‌شود و در متابولیسم کربوهیدرات و لیپید نقش دارد و به بهبود همئوستاز گلوکز، پارامترهای چربی و کاهش وزن منجر می‌شود. بنابراین، هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر هشت هفته تمرین تناوبی با شدت بالا (HIIT) بر مقادیر سرمی FGF21، پروفایل لیپیدی و مقاومت به انسولین زنان چاق غیرفعال بود. 20 زن چاق غیرفعال (میانگین سن 96/2 ± 15/30 سال و BMI 27/1 ± 34/30 Kg/m2) به‌طور تصادفی در دو گروه 10 نفری HIIT و کنترل، داوطلب شرکت در پژوهش حاضر شدند. برنامۀ تمرین HIIT به مدت هشت هفته، سه جلسه در هفته و با شدت 90 درصد ضربان قلب هدف اجرا شد. داده‌های پژوهش با استفاده از آزمون آماریt  همبسته وt  مستقل در سطح معناداری 05/0P< تجزیه‌وتحلیل شدند. نتایج تحلیل آماری نشان داد برنامۀ تمرین HIIT به‌طور معناداری مقادیر سرمی FGF21 و HDL-Cزنان چاق غیرفعال را افزایش (05/0P<) و به‌طور معناداری مقاومت به انسولین، گلوکز، انسولین، کلسترول تام، تری‌گلیسیرید، CO/HDLرا کاهش داد. همچنین، نتایج آزمونt  مستقل نشان داد بین تمرین HIIT و کنترل در مقادیر FGF21 و گلوکز تفاوت معناداری وجود دارد (05/0P<).براساس نتایج پژوهش حاضر، به‌نظر می‌رسد تمرین HIIT با افزایش مقادیر  FGF21ممکن است نقش مؤثری در همئوستاز گلوکز، کاهش تودۀ چربی و افزایش مصرف انرژی داشته باشد و برای پیشگیری از چاقی و بهبود شاخص مقاومت به انسولین مورد توجه قرار گیرد.