امامت و امام از منظر احمد بن محمد بن عیسی اشعری
نویسندگان
1 استادیار گروه فقه و مبانی حقوق، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران.
2 دانشجوی دکتری کلام امامیه، دانشگاه قرآن و حدیث، قم، ایران.
3 دانشجوی دکتری کلام امامیه، دانشگاه قرآن و حدیث، قم، ایران.
doi
چکیده
احمد بن محمد بن عیسی اشعری از اصحاب امام رضا، امام جواد و امام هادی (ع) و از راویان بزرگ شیعه در قرن سوم هجری به شمار میرود. همه فقها و همه علمای رجال درباره وثاقت وی اتفاق نظر داشتهاند و تردیدی در این باره وجود ندارد. بر اساس روایاتی که احمد اشعری درباره مقام امام معصوم نقل کرده، اعتقادات وی راجع به چیستی امامت، ضرورت وجود امام، ضرورت شناخت امام، علم امام، عصمت امام، ویژگیهای مشترک امامان، داشتن قدرت انجامدادن امور خارقالعاده، تعیین و نصّ بر امام، و ... بیان شده است. این مقاله نشان میدهد اعتقادات مطرح در قم و در قرن سوم، به طور عام، و اعتقادات احمد بن محمد بن عیسی اشعری، به طور خاص، تفاوت چندانی با اعتقادات رایج در میان شیعیان امروزی ندارد. البته در میان مباحث کلامیِ مطرحشده در روایاتی که احمد بن محمد بن عیسی اشعری نقل کرده، مباحث مربوط به امامت، نسبت به سایر مباحث، گستردگی بیشتری دارد که اهمیت و بحثبرانگیزبودنِ این موضوع را نشان میدهد.