کلام الاهی از منظر ابوالحسن اشعری و محمدحسین طباطبایی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مذاهب کلامی، دانشگاه ادیان و مذاهب، قم، ایران.
2 استاد تمام گروه فلسفه و کلام دانشگاه قم، قم، ایران
3 استادیار دانشکده معارف و اندیشه اسلامی، دانشگاه تهران، ایران.
4 استادیار گروه مذاهب اسلامی، دانشگاه ادیان و مذاهب، قم، یران.
doi
چکیده
کلام الاهی یکی از مسائل مهم، درازدامن و بحثبرانگیز در میان مذاهب اسلامی است. اندیشمندان مسلمان تفاسیر مختلفی از این مفهوم و کیفیت اتصاف خدا به کلام مطرح کردهاند. این پژوهش به صورت تطبیقی آرای ابوالحسن اشعری و محمدحسین طباطبایی درباره کلام الاهی را بررسی میکند. هر دو شخصیت خدا را متکلم میدانند، ولی هر یک تفسیر متفاوتی از کلام الاهی دارند. ابوالحسن اشعری کلام الاهی را از مقوله کلام نفسانی میداند و آن را کلام ذاتی خدا و وصفی قدیم معرفی میکند. طباطبایی مفهومی متفاوت و موسّع از «کلام» مطرح میکند و آن را به تمام اموری که کاشف مقاصد الاهی باشد توسعه میدهد. کلام الاهی از منظر طباطبایی دارای مراتب و مصادیق بسیار است. بر این اساس تمام آفرینش، که با کلمه وجودی «کن» پدید آمد، کلام خداوندی است و نزول وحی بر پیامبران، مرتبه و مصداق دیگری از کلام است.
