ترجمان سکوت عرفانی از زبان هوش مصنوعی (مواجهة ربات چتجیپیتی با سکوت عرفانی)
نویسندگان
1 کارشناس ارشد مهندسی کامپیوتر نرمافزار، دانشکدهی فنی و مهندسی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران
2 استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشکدة ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
doi
10.22108/jpll.2025.143881.1882چکیده
هوش مصنوعی به رباتهایی گفته میشود که توان اجرای وظایفی را دارند که برای اجرای آن کنشها نیاز به هوش انسانی است. یکی از کارکردهای این ماشینهای هوشمند -که گاه فراتر از هوش انسانی ظاهر میشوند- تحلیل و تفسیر متون است. از سویی، قلمرو عرفان، ساحتی است رازناک، مبهم و رمزآلود؛ و ورود به این اقلیم ملزوماتی را میطلبد که پژوهنده از داشتن هوش مناسب برای شناخت و پرداخت آنها ناگزیر است. جستار حاضر که با روش توصیفی-تجربی نوشته شده است، میکوشد تا با ارائة مطالبی حاوی «سکوت عرفانی» بهمثابه دادة ورودی به ربات مدرن «چتجیپیتی»، به سنجش و مواجهة پردازشهای این ربات با موضوع یادشده بپردازد. نتایج این پژوهش نشان میدهد که ربات چتجیپیتی از ساحت عرفانی متن و تفکیک آن از دیگر حوزهها (ساحت غنایی، حماسی و...) شناخت کافی دارد؛ یعنی در تفسیرها، پس از پردازش دادهها و دریافت این نکته که متن به حوزة عرفان مربوط است، میکوشد تا آن را براساس مفاهیم عرفانی تجزیه و تحلیل کند. شناخت دقیق و درست اصطلاحات عرفانی، دیگر توانمندی ربات هوشمند است. همچنین، تسلط این ابزار هوشمند در فهم زبان رمزی، شناخت بُعد ادبی و لایههای زیرین متن که بیشتر در قالب نمادها نمود مییابند نیز درخور توجه است. با این توضیحات و ازآنجاییکه هوش مصنوعی بهمرور خود را تقویت و ترمیم میکند، چندان دور نیست که بهدستیاری این ابزارهای مدرن و هوشمند، افقهای نوینی در بحث پردازش و فهم متون عرفانی بر مخاطبان این حوزه گشوده شود.