تأثیر دو نوع تمرین تناوبی سرعتی بر میزان اکسیداسیون چربی زمان بازیافت زنان فعال
نویسندگان
1 دانشآموختۀ کارشناسی ارشد، بخش علوم ورزشی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
2 استادیار گروه فیزیولوژی ورزشی، بخش علوم ورزشی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
3 استادیار گروه فیزیولوژی ورزشی، بخش علوم ورزشی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
doi
10.22059/jsb.2019.265537.1309چکیده
تمرینات تناوبی سرعتی (SIE) شامل تکرارهایی با حداکثر شدت در مدت کمتر از ۳۰ ثانیه است که موجب بهبود میزان اکسیداسیون چربی در زمان بازیافت پس از تمرین میشود. هدف پژوهش حاضر، مقایسۀ تأثیر دو برنامۀ تمرین تناوبی سرعتی بر میزان اکسیداسیون چربی زمان بازیافت در زنان فعال بود. بدینمنظور ۱۰ زن فعال بهصورت داوطلبانه (میانگین سن 82/2 ± 8/23 سال، وزن 97/6 ± 2/57 کیلوگرم) در این پژوهش شرکت کردند. آزمودنیها بهصورت متقاطعبا فاصلۀ زمانی ۶ روز، برنامۀ تمرینی اول (۲۴ تناوب ۵ ثانیهای با استراحت ۴۰ ثانیه) و برنامۀ تمرینی دوم ( ۴ تناوب ۳۰ ثانیهای با استراحت ۲۴۰ثانیه) را اجرا کردند. مدت زمان کار (۲ دقیقه) و استراحت (۱۶ دقیقه) و نسبت کار به استراحت (۱: ۸) در هر دو برنامۀ تمرینی یکسان بود. هزینۀ انرژی و میزان اکسیداسیون چربی بازیافت در مدت ۹۰ دقیقه، با اندازهگیری گازهای تنفسی محاسبه شد. میزان اکسیداسیون چربی در زمان بازیافت ۵:۴۰ (۰۸۲/۰ گرم در دقیقه) در مقایسه با تمرین ۳۰:۲۴۰ (۰۹۸/۰ گرم در دقیقه) بهطور معناداری کمتر بود (0۰۵/۰P<)، اما هزینۀ انرژی زمان تمرین (۱۱/۱۶۰ کیلوکالری) و هزینۀ انرژی بازیافت (۳۱/۱۰۰ کیلوکالری)، بهطور معناداری در مقایسه با هزینۀ انرژی زمان تمرین ۳۰:۲۴۰ (۴۸/۱۲۷ کیلوکالری) و بازیافت (۲۶/۸۸ کیلوکالری) ۳۰:۲۴۰ بیشتر بود (۰۵/۰P<). نتایج پژوهش حاضر نشان داد، با وجود هزینۀ انرژی بیشتر در تمرین ۵:۴۰ در مقایسه با تمرین ۳۰:۲۴۰، SIEبا دورۀ کار و استراحت طولانیتر بر استفاده از چربی در دورۀ بازیافت پس از تمرین تأثیر بیشتری داشت.