اثربخشی داستانهای استعارهای و دستورالعملهای ساده تحت اللفظی بر توجه و کنترل پاسخ کودکان مبتلا به اختلال نقص توجه /بیش فعالی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری زبان شناسی شناختی، موسسه اموزش عالی علوم شناختی
2 عضو هیات علمی موسسه آموزش عالی علوم شناختی
3 عضو هیات علمی موسسه اموزش عالی علوم شناختی
4 استاد موسسه آموزش عالی علوم شناختی
5 عضو هیات علمی دانشگاه خوارزمی
doi
10.22038/mjms.2019.14113چکیده
مقدمه هدف این مطالعه بررسی اثربخشی مداخلات کلامی با استفاده از داستانهای استعارهای با و بدون پس زمینه موسیقی و دستوالعملهای ساده تحت اللفظی بر توجه و کنترل پاسخ برای کودکان مبتلا به اختلال نقص توجه /بیش فعالی است. روش کار روش پژوهش حاضر، آزمایشی و از نوع طرحهای شبه آزمایشی [1]با طرح پیش آزمون- پس آزمون – پیگیری با گروه کنترل میباشد. شرکت کنندگان از بین مراجعین 10 تا 12 ساله مراکز مشاوره آموزش و پرورش شهر شیراز که توسط یک روانپزشک، دارای اختلال نقص توجه/ بیش فعالی تشخیص داده شده بودند، انتخاب شدند. نمونه گیری اولیه بر اساس روش نمونه گیری در دسترس (به تشخیص روانپزشک و روانشناس) صورت گرفت شده و به صورت تصادفی در 4 گروه 8 نفری آزمایش و کنترل جایگزین گردید. نتایج این پژوهش نشان داد که نمرات توجه و کنترل پاسخ این کودکان بعد از مداخلات کلامی با استفاده از داستانهای استعارهای و دستورالعملهای ساده تحت الفظی و گروه کنترل بطور معناداری افزایش داشت. اما تفاوت افزایش نمرات بین چهار گروه با روشهای مداخله مختلف معنا دار نبود. نتیجه گیری این مطالعه نشان داد که مداخلات گروهی کلامی و غیر کلامی در بهبود توجه و کنترل پاسخ کودکان مبتلابه اختلال نقص توجه/ بیش فعالی موثر است. اما تفاوت تاثیر گروههای مختلف مداخله قابل ملاحظه نیست. با توجه به افزایش نمرات توجه و کنترل پاسخ کودکان در گروه کنترل، میتوان عضو گروه بودن را در افزایش نمرات موثر دانست. 1. Quasi-experimental Design