چارچوبی برای کلیات مبانی نظری گزارشگری یکپارچه در ایران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری حسابداری- دانشکده اقتصاد، مدیریت و علوم اجتماعی- دانشگاه شیراز - شیراز- ایران
2 استاد حسابداری- دانشکده اقتصاد، مدیریت و علوم اجتماعی- دانشگاه شیراز - شیراز- ایران
doi
10.22108/far.2018.111288.1272چکیده
ضرورت وجود گزارشگری از جهت توسعه شفافیت محیط اقتصادی شرکتها و تصمیمگیری بهتر مدیران و سرمایهگذاران، غیر قابل انکار است. در این پژوهش، ضمن معرفی گزارشگری یکپارچه بهعنوان آخرین تحول گزارشگری شرکتها، به تدوین چارچوبی برای کلیات مبانی نظری این نوع گزارشگری شامل اهداف، مخاطبان، ویژگیهای کیفی و محدودیتها پرداخته میشود. بدین منظور، پرسشنامهای بر اساس مطالعات کتابخانهای و نظر خبرگان طراحی شد و پس از بررسی روایی و پایایی، در اختیار نمونه آماری پژوهش قرار گرفت. این پژوهش، کاربردی و از نظر شیوه گردآوری و تحلیل اطلاعات، توصیفی و از نوع پیمایشی است. نتایج حاصل از تحلیل عاملی تاییدی و آزمونهای آماری نشان داد که هدف اصلی گزارشهای یکپارچه، ارائه اطلاعات مفید برای تصمیمگیری است. افزون بر این، تحلیلگران مالی و مرجع پذیرش اوراق بهادار در کنار سرمایهگذاران و سهامداران، سه گروه مخاطبان اصلی را تشکیل میدهند. اهم ویژگیهای کیفی اطلاعات نیز شامل مربوط بودن، ارائه صادقانه، قابل اتکا بودن، قابل تایید بودن، معتبر بودن، به موقع بودن، قابل فهم بودن، عاری از اشتباه و خطا بودن، قابل اعتماد بودن و کامل بودن است. همچنین، در ارائه این نوع گزارش باید محدودیتهایی چون فزونی منافع بر مخارج، اهمیت، خصوصیات صنعت و موازنه بین ویژگیهای کیفی اطلاعات مد نظر قرار گیرد.