پیاده سازی روش برنامه ریزی فازی-استوار در مسئله مکانیابی-مسیریابی و تخصیص شبکهی چندهدفهی دارو تحت عدم قطعیت
نویسندگان
1 گروه مهندسی صنایع، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
2 گروه مهندسی صنایع، واحد تهران شمال، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
3 گروه مهندسی صنایع، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
10.22105/dmor.2020.236652.1162چکیده
در این مقاله به طراحی یک شبکهی زنجیرهی تأمین دارو با درنظرگرفتن شرایط اجتماعی و فسادپذیری پرداخته شده است. برای ارزیابی مدل ابتدا یک مثال عددی در سایز کوچک طراحی و مدل با 3 روش تصمیمگیری (تابع مطلوبیت، معیار جامع و برنامهریزی آرمانی) حل شده است. برای مقایسهی نتایج توابع هدف و جوابهای کارای بهدستآمده از مدل دو هدفه، از شاخصهای مقایسهی جواب کارا (میانگینهای توابع هدف، تعداد جواب کارا، شاخص بیشترین گسترش، شاخص فاصلهگذاری، شاخص فاصله از نقطهی ایدهآل و زمان محاسباتی) استفاده شده است. روش تصمیم گیری معیار جامع در کسب شاخصهای میانگین تابع هدف اول، شاخص فاصله از نقطه ی ایدهآل و زمان محاسباتی کاراتر از دیگر روشها عمل کرده است. روش برنامهریزی آرمانی نیز در کسب شاخصهای میانگین تابع هدف دوم، تعداد جواب کارا، شاخص بیشترین گسترش، شاخص فاصله گذاری کارایی خود را اثبات کرده است. در نهایت روش تابع مطلوبیت نیز در کسب شاخص حل مسئله در زمان کمتر، از دیگر روشها کارا تر بوده است. درنهایت، برای مقایسه و انتخاب کاراترین روش حل ازبین روشهای حل بیانشده از تاپسیس استفاده شد و مشخص گشت روش معیار جامع، کاراترین روش در بین روشهای موجود میباشد.
