تأثیر تمرینات هوازی منظم بر تولید سلول های بنیادی خون ساز و میزان گلبول های سفید و هموگلوبین بیماران تحت پیوند سلول‌های خون‌ساز اتولوگ

نویسندگان

1 Associate Professor, Department of physical Education and Sport Sciences, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran

2 Professor, hematopoietic Stem Cell Research Center, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran

3 Assistant Professor, Department of physical Education and Sport Sciences, Shahr-e-Qods Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran

4 Associate Professor, Department of physical Education and Sport Sciences, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran

5 Department of Physical Education and Sports Sciences, Science and Research Unit, Islamic Azad University, Tehran, Iran

doi
10.22034/pjms.2022.704841
چکیده

مقدمه: ورزش منظم به‌عنوان محرک فیزیولوژیک برای رهایی سلول‌های بنیادی خون‌ساز از مغز استخوان محسوب می‌شود. هدف از این مطالعه، تعیین اثر یک هفته تمرین هوازی بر تولید سلول‌های خون‌ساز +CD34 و میزان گلبول های سفید و هموگلوبین بعد از پیوند اتولوگ در بیماران سرطان خون بود.  روش کار: در این مطالعه نیمه‌تجربی، 39 بیمار کاندید پیوند اتولوگ سلول‌های بنیادی مراجعه‌کننده به بیمارستان طالقانی به روش تصادفی به دو گروه تجربی (18 نفر) و کنترل (21 نفر) تخصیص یافتند. هر دو گروه G-CSF دریافت کردند. بیماران گروه تجربی، یک هفته تمرین تردمیل با شدت 40 تا 60 درصد ضربان قلب ذخیره  انجام دادند، اما گروه کنترل هیچ مداخله‌ای دریافت نکرد. نمونه خون بلافاصله پس از تمرین، حین بستری و در زمان ترخیص از دو گروه گرفته شد. به ‌منظور تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون‌ t مستقل و وابسته به کمک نرم افزار SPSS نسخه 22 استفاده شد.یافته‌ها: سلول‌های +CD34 بعد از تمرین در دو گروه افزایش یافت (0.0001>P)، ولی تفاوت بین دو گروه معنادار نبود. میزان گلبول‌های سفید در زمان ترخیص در دو گروه افزایش معناداری نداشت، اما میزان هموگلوبین در هر دو گروه به طور معناداری کاهش داشت (0.05>P). بین دو گروه تفاوت معناداری در مقدار گلبول‌های سفید و هموگلوبین مشاهده نشد.  نتیجه‌گیری:  اگرچه ترکیب درمان G-CSF و تمرین هوازی، بازیابی سریع‌تر سلول‌های خونی را تسهیل نمی‌کند اما باعث تاخیر بهبودی نیز نمی شود و خطری برای بیمارانی که تحت پیوند اتولوگ سلول های بنیادی خون محیطی قرار گرفتند، ایجاد نمی کند.