تأثیر یک دوره تمرین تناوبی شدید و استقامتی تداومی بر بیان ژنهای آدیپونکتین و TNF-α در رتهای مبتلا به دیابت نوع دو
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری تخصصی فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد تهران مرکز، دانشگاه آزاد اسلامی، سوهانک، تهران، ایران
2 . استاد تمام گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدة تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد تهران مرکز، دانشگاه آزاد اسلامی، سوهانک، تهران،ایران
3 استادیار گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدة تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران
doi
10.22059/jsb.2018.247817.1227چکیده
هدف از پژوهش حاضر مقایسۀ تأثیر یک دوره تمرین تناوبی شدید و استقامتی تداومی بر بیان ژنهای آدیپونکتین و TNF-α در رتهای مبتلا به دیابت نوع دو بود. 24 سر رت نژاد ویستار (وزن 10±160 گرم) پس از هفت ماه رژیم غذایی پرچرب و حاوی فروکتوز به سه گروه کنترل، تمرین تناوبی شدید و استقامتی تداومی تقسیم شدند و گروههای تمرین به مدت هشت هفته/ پنج روز هفته پروتکل تمرینی را اجرا کردند. بیان ژن آدیپونکتین و TNF-α از بافت چربی احشایی همچنین گلوکز و انسولین از پلاسما اندازهگیری و شاخص مقاومت به انسولین محاسبه شد. تحلیل دادهها با از آزمون ANOVA و همبستگی پیرسون انجام گرفت. هر دو مدل تمرینی سبب افزایش معنادار بیان آدیپونکتین شد (016/0=P)، اما بین دو گروه تمرینی اختلاف معناداری نبود (932/0P=)، بیان ژن TNF-α در گروههای تمرینی کاهش یافت که در گروه تناوبی بارزتر بود (001/0=P). بین کاهش مقاومت به انسولین و کاهش بیان ژن TNF-α (09/0r=، 001/0P<)و افزایش بیان ژن آدیپونکتین (7/0-r=، 002/0P=) ارتباط معناداری بود. احتمالاً تمرین تناوبی شدید بر تعادل بین عوامل ضدالتهابی و التهابی و بهبود مقاومت انسولینی در رتهای مبتلا به دیابت نوع دو نقشی مؤثر دارد.