اثر اولئوروپین بر اضطراب ناشی از استرس حاد از طریق کاهش استرس اکسیداتیو در موش سوری
نویسندگان
1 Msc Student, Department of Biology, Sannandaj Branch, Islamic Azad University, Sannandaj, Iran
2 Assistant Professor, Department of Biology, Sannandaj Branch, Islamic Azad University, Sannandaj, Iran
3 Assistant Professor, Department of Biology, Kermanshah Branch, Islamic Azad University, Kermanshah, Iran
doi
10.22034/pjms.2023.700513چکیده
مقدمه: وقوع حوادت استرس زای شدید، با خطر ابتلا به اختلالات روحی و روانی از قبیل اضطراب همراه است. با توجه به عوارض منفی داروهای ضداضطراب، توجه پژوهشگران به ترکیبات طبیعی، معطوف شده است .هدف مطالعه حاضر ارزیابی اثربخشی اولئوروپین بر اضطراب در موشهای سوری تحت استرس حاد بود.روش کار: در این مطالعه تجربی، از تعداد 40 سر موش سوری نر در بازه سنی 8-6 هفته و محدوده وزنی 30-25 گرم استفاده شد. برای القای استرس حاد(Acute restraint stress) موشها روزانه 2 ساعت در معرض استرس بیحرکتی در دستگاه Restrainer و سپس 2 دقیقه شوک الکتریکی با قدرت نیم میلی آمپر قرار گرفتند. موشهای تحت استرس حاد در 5 گروه شامل کنترل (دریافت کننده حلال دارو)، سه گروه درمان ( دریافت کننده اولئوروپین در دوزهای 7.5، 15، 30 میلیگرم بر کیلوگرم) و گروه کنترل مثبت (دریافت کننده دیازپام با دوز 10 میلی گرم بر کیلوگرم) قرار گرفتند. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس یک طرفه تجزیه و تحلیل شدند.p<0.05 از نظر آماری معنادار در نظر گرفته شد.یافته ها: دوز 30 میلیگرم بر کیلوگرم اولئوروپین در موش های تحت استرس حاد سبب افزایش زمان سپری شده در بازوهای باز و کاهش مدت زمان سپری شده در بازوهای بسته دستگاه ماز صلیبی شکل مرتفع شد (p<0.05). تجویز دوزهای مختلف اولئوروپین سبب افزایش ظرفیت آنتیاکسیدانی و کاهش سطح مالون دی آلدهید مغز و سرم در موشهای مذکور شد (p<0.05). نتیجه گیری: اثربخشی اولئوروپین بر اضطراب در موشهای تحت استرس حاد ممکن است از طریق کاهش استرس اکسیداتیو باشد.
